حدیث دربارهآزار دادن اهل بيت

عنه صلى الله عليه و آله:إذا قُمتُ المَقامَ المَحمودَ تَشَفَّعتُ في أصحابِ الكَبائِرِ مِن اُمَّتي، فَيُشَفِّعُنِياللّهُ فيهِم، وَاللّهِ لا تَشَفَّعتُ فيمَن آذى ذُرِّيَّتي. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آن گاه كه در آن مقامِ ستوده ۲ برخيزم، براى آن دسته از امّتم كه به گناهان كبيره آلوده اند، شفاعت مى كنم و خداوند، شفاعت مرا درباره آنها مى پذيرد؛ امّا به خدا سوگند، براى كسى كه فرزندان مرا آزرده باشد، شفاعت نخواهم كرد.

۱.الأمالي للصدوق: ص 370 ح 462 عن خالد القلانسي عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام، بحارالأنوار: ج 8 ص 37 ح 12.

۲.واژه «مقام»، يا مصدر است ـ كه در اين صورت، به معناى برانگيخته شدن به صورتى ستودنى است ـ و يا اسم مكان است و معناى آن، چنين مى شود: «خداوند، تو را در جايگاهى ستوده قرار مى دهد كه همگان تو را مى ستايند». اين مقام ـ چنان كه در احاديث آمده ـ مقام شفاعت است (ر. ك: الميزان في تفسير القرآن: ج 13 ص 176).

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های تربیتی آفات خودسازی آزاررسانی +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى مردم! سخنم را بشنويد و نصيحتم را آويزه گوش كنيد و پس از من، اهل بيتم را پاس بداريد كه به اين كار، امر شده ايد؛ زيرا آنان كسان من و خويشاوندان و برادران و فرزندان من هستند، و شما [در قيامت] گرد آورده مى شويد و درباره ثَقَلين ابن اثير در النهاية مى گويد: به قرآن و اهل بيت، از آن رو ثقلين گفته اند كه تمسّك به آنها و عمل كردن به دستورشان، سنگين است. به هر شى ء باارزش و نفيسى «ثَقَل» مى گويند. پيامبر خدا نيز، اين دو را براى بزرگداشت منزلت آنها و ارج نهادن به مقامشان «ثقلين» ناميد (النهاية: ج 1 ص 216 «ثقل»). بازخواست مى شويد. پس مواظب باشيد كه پس از من، چگونه با آنان رفتار مى كنيد. آنان، اهل بيت من هستند. هر كس آزارشان دهد، مرا آزرده است، و هر كس به آنها ستم كند، به من ستم كرده است، و هر كس آنان را خوار سازد، مرا خوار ساخته است، و هر كس آنان را ارج نهد، مرا ارج نهاده است، و هر كس آنان را گرامى بدارد، مرا گرامى داشته است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس با آزردن اهل بيتم مرا بيازارد، هر آينه خدا را آزرده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس على را بيازارد، مرا آزرده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس على را بيازارد، مرا آزرده است و هر كس مرا بيازارد، خداوند متعال را آزرده است.

كشف اليقينـ به نقل از ابن عبّاس ـ: نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بودم كه على بن ابى طالب عليه السلام خشمگين آمد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «چرا خشمگينى؟». گفت: پسرعموهايت مرا درباره شما ناراحت كردند. پيامبر خدا با ناراحتى برخاست و فرمود: «اى مردم! هر كس على را آزار دهد، مرا آزار داده است. على، نخستين ايمان آورنده شما و وفادارترينِ شما به پيمان با خداست. اى مردم! هر كس على را آزار برساند، روز قيامت، يهودى يا نصرانى برانگيخته مى شود [و نه در ميان امّت من]». جابر بن عبد اللّه انصارى گفت: اى پيامبر خدا! حتّى اگر به يگانگىِ خدا و پيامبرىِ تو، گواهى داده باشد؟ فرمود: «اى جابر! اين [شهادتين]، كلمه اى است كه با آن، از ريخته شدن خون هايشان و روا شمارىِ اموالشان، جلوگيرى مى كنند». يعنى انسان با گفتن شهادتين، تنها به حسب ظاهر، مسلمان شمرده مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره فاطمه عليهاالسلام ـ: دخترم، پاره تن من است. نگرانىِ او، نگرانىِ من است و آزردن او، آزردن من است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:فاطمه، پاره تن من است. هر كس او را بيازارد، مرا آزرده است، و هر كس او را خشمگين كند، مرا خشمگين كرده است، و هر كس او را شاد سازد، مرا شاد ساخته است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس مويى از مرا بيازارد، مرا آزرده است، و هر كس مرا بيازارد، خداى عز و جل را آزرده است، و هر كس خداى عز و جل را بيازارد، خداوند به اندازه آسمان ها و زمين، او را لعنت مى كند.