حدیث دربارهترغيب به خوددارى از آزار

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:الجَنَّةُ لَها ثَمانِيَةُ أبوابٍ، عَلى كُلِّ بابٍ مِنها أربَعُ كَلِماتٍ، كُلُّ كَلِمَةٍ مِنها خَيرٌ مِنَ الدُّنيا وما فيها لِمَن يَعرِفُها. وعَلَى البابِ الثّامِنِ مَكتوبٌ: لا إلهَ إلَا اللّهُ، مُحَمَّدٌ رَسولُ اللّهِ، عَلِيٌّ وَلِيُّ اللّهِ، فَمَن أرادَ الدُّخولَ في هذِهِ الأَبوابِ الثَّمانِيَةِ فَليَتَمَسَّك بِأَربَعِ خِصالٍ؛ وهِيَ: الصَّدَقَةُ، وَالسَّخاءُ، وحُسنُ الخُلُقِ، وكَفُّ الأَذى عَن عِبادِ اللّهِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهشت، هشت در دارد و بر هر درِ آن، چهار جمله نوشته شده است كه هر جمله اش، براى كسى كه [ارزشِ] آن را بشناسد، از دنيا و هر آنچه در دنياست، بهتر است. بر درِ هشتم، نوشته شده است: «لا إله إلّا اللّه، محمّد رسول اللّه، علىّ ولىّ اللّه». هر كه مى خواهد از اين هشت در وارد شود، بايد چهار خصلت داشته باشد: صدقه دادن، سخاوت، خوش خويى، و آزار نرساندن به بندگان خدا.

۱.الفضائل: ص 129 عن عبد اللّه بن مسعود، بحارالأنوار: ج 8 ص 145 ح 67.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های تربیتی آفات خودسازی آزاررسانی +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خوشا به حال كسى كه باطنش صالح و ظاهرش نيكو باشد و شرّ خود را از مردم بر كنار دارد!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس بى دريغ، نيكى كند و از آزاررسانى باز ايستد، آقاست.

امام صادق عليه السلام:جبرئيل عليه السلام نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: «اى محمّد!. شرافت مؤمن، در نماز شب خواندن اوست، و عزّتش، در آزار نرساندنش به مردم».

صحيح مسلمـ به نقل از ابو ذر ـ: گفتم: اى پيامبر خدا! اگر از انجام دادن كارى ناتوان شدم، چه كنم؟ فرمود: «شرّت را از مردم، باز دار؛ زيرا اين كار، صدقه اى است كه براى خود مى دهى».

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از ابو كثير زبيدى، از پدرش ـ: گفتم: اى ابو ذر! مرا به كارى راه نمايى كن كه هر گاه بنده آن را انجام دهد، به بهشت مى رود. [ابو ذر] گفت: پيامبر خدا فرمود: در صحيح ابن حبّان آمده است: «گفت: در اين باره از پيامبر خدا پرسيدم. فرمود:.». «ايمان آوردن به خدا». [سپس ابو ذر ادامه داد:] گفتم: اى پيامبر خدا! آيا همراه ايمان، عملى هم بايد باشد؟ فرمود: «از آنچه خدا به شخصْ روزى كرده است، بخششى كند». گفتم: اى پيامبر خدا! اگر نادار بود و چيزى نداشت [، چه كند]؟ فرمود: «سخن نيك بگويد». گفتم: اگر اَلكن بود و زبانش يارى نكرد؟ فرمود: «شكست خورده اى را يارى دهد». گفتم: اگر ناتوان بود و قدرتى نداشت؟ فرمود: «براى كسى كه كارى نمى داند، كارى انجام دهد». گفتم: اگر خودش كارى بلد نبود؟ پيامبر خدا رو به من كرد و فرمود: «نمى خواهى در دوستت، خيرى (هنرى يا نقطه مثبتى) باقى بگذارى؟» و فرمود: «آزارش را به مردم نرساند». گفتم: اى پيامبر خدا! همه اين كارها آسان (ناچيز) است! فرمود: «سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست، هر بنده اى كه به يكى از اين كارها عمل كند و قصدش رضايت خدا باشد، آن كار در روز قيامت، دست او را مى گيرد و رهايش نمى كند، تا اين كه او را به بهشت ببرد».