حدیث دربارهپيشگويىِ پيدايش انحصارطلبى در امّت اسلامى

الإمام عليّ عليه السلام:قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: إذا عَمِلَت اُمَّتي خَمسَ عَشرَةَ خَصلةً حَلَّ بِهَا البَلاءُ. قيلَ: يا رَسولَ اللّهِ وما هِيَ؟ قالَ: إذا كانَتِ المَغانِمُ دُوَلاً، وَالأَمانَةُ مَغنَما، وَالزَّكاةُ مَغرَما ۱. ۲

امام على عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «هر گاه امّت من پانزده كار انجام دهند، بلا بر آنان فرود مى آيد». گفته شد: آن كارها كدام اند، اى پيامبر خدا؟ فرمود: «هر گاه كه غنايم به انحصار گروهى در آيد، امانت [هاى مردم،] غنيمت [جنگى]شمرده شود، زكات دادن، زيان تلقّى گردد.».

۱.والزكاة مَغرَما: أي يرى ربّ المال أنّ إخراج زكاته غرامة يغرَمُها (النهاية: ج 3 ص 363 «غرم»).

۲.الخصال: ص 500 ح 1 عن محمّد بن الحنفيّة، بحارالأنوار: ج 6 ص 304 ح 4.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های تربیتی آفات خودسازی انحصارطلبی +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زود است كه پس از من، شما با انحصارطلبى (امتيازخواهى) روبه رو شويد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:گويا سوارى را مى بينم كه نزد شما آمده و بر شما فرود آمده است و مى گويد: زمين، زمين ماست و شهر، شهر ماست و شما غلامان و مزدوران ما هستيد. او بيوه زنان و يتيمان را از اموالى كه خداوند به پدرانشان داده است، محروم مى سازد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه فرزندان ابو العاص به سى تَن برسند، دين خدا را وسيله فريب مردم قرار مى دهند، بندگان خدا را خدمتكاران و غلامان خود مى شمارند و مال خدا را به انحصار خويش در مى آورند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روزگارى بر مردم فرا مى رسد كه بيشترِ آنان، چهره هايشان چهره آدميان است؛ امّا دل هايشان دل هاى گرگ ها. سنّت در ميان آنان، بدعت به شمار مى آيد و بدعت در ميانشان، سنّت. كسى كه در ميان آنان امر به معروف كند، متّهم و بدنام مى گردد. فاسق، در نزد آنان شرافتمند تلقّى مى شود و مؤمن در ميانشان ناتوان است. هر گاه چنين كنند، خداوند مردمانى را بر آنان مسلّط مى گرداند كه اگر زبان به سخن بگشايند، آنها را به قتل مى رسانند و اگر خاموشى گزينند، [جان و مالِ]آنان را مباح مى شمارند! فَى ءِ آنان را به انحصار خويش در مى آورند و در قضاوتشان، بر آنان ستم روا مى دارند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از نشانه هاى [وقوع] قيامت، فرو نهادن نمازها و پيروى از شهوات است. در اين هنگام، مردمانى بر آنان حاكم خواهند شد كه اگر زبان به سخن بگشايند، آنان را مى كشند و اگر ساكت بمانند، حقّشان را پايمال مى كنند. فى ءِ آنان را به انحصار خويش در مى آورند و حرمتشان را زير پا مى نهند و خونشان را مى ريزند و دل هايشان را از دغلكارى و وحشت، آكنده مى سازند، به طورى كه آنان را نمى بينى، مگر ترسان و بيمناك و دست خوشِ رُعب و وحشت.