حدیث دربارهفضيلت خاموشى
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:قالَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله لِرَجُلٍ أتاهُ: ألا أدُلُّكَ على أمرٍ يُدخِلُكَ اللّهُ بهِ الجَنَّةَ؟ قالَ: بَلى يا رسولَ اللّهِ. قالَ: أنِلْ مِمّا أنالَكَ اللّهُ، قالَ: فإن كنتُ أحوَجَ مِمّن اُنيلُهُ؟ قالَ: فانصُرِ المَظلومَ، قالَ: وإن كنتُ أضعَفَ مِمَّن أنصُرُهُ؟ قالَ: فاصنَعْ للأخرَقِ يَعني أشِرْ علَيهِ، قالَ: فإن كنتُ أخرَقَ مِمَّن أصنَعُ لَهُ؟ قالَ: فَأصمِتْ لِسانَكَ إلّا مِن خَيرٍ، أما يَسُرُّكَ أن تكونَ فيكَ خَصلَةٌ مِن هذهِ الخِصالِ تَجُرُّكَ إلى الجَنَّةِ؟! ۱
امام صادق عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله به مردى كه نزد ايشان آمد، فرمود: «آيا تو را به كارى راه نمايى نكنم كه بدان وسيله، خداوند تو را به بهشت ببرد؟».
گفت: چرا، اى پيامبر خدا!
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «از آنچه خداوند به تو ارزانى داشته است، بخشش كن».
گفت: اگر خودم از كسى كه مى خواهم بدو بخشش كنم، نيازمندتر بودم، چه؟
پيامبر خدا فرمود: «ستم ديده را يارى كن».
گفت: اگر خودم از كسى كه مى خواهم يارى اش كنم، ناتوان تر بودم، چه؟
فرمود: «براى آدمِ نادان، كارسازى كن؛ يعنى او را راه نمايى نما».
گفت: اگر خودم از او نادان تر بودم، چه؟
فرمود: «زبانت را جز از خير، ساكت نگه دار. آيا خوش حال نمى شوى كه يكى از اين خصلت ها در تو باشد و تو را به بهشت بكشاند؟!».
۱.الكافي: ج 2 ص 113 ح 5 عن هشام بن سالم، بحارالأنوار: ج 71 ص 296 ح 69.