ارزش ايثار
4 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:الإِيثارُ زينَةُ الزُّهدِ، وبَذلُ المَوجودِ زينَةُ اليَقينِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ايثار، زيور زهد است و بخشيدنِ داشته ها، زيور يقين.
۱.جامع الأخبار: ص 337 ح 947، بحارالأنوار: ج 77 ص 131 ح 41.
عنه صلى الله عليه و آله:أيُّمَا امرِىًء اِشتَهى شَهوَةً فَرَدَّ شَهوَتَهُ وآثَرَ عَلى نَفسِهِ غَفَرَ اللّهُ لَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس هوسى كند و دست رد به سينه هَوَس خويش بزند و [ديگرى را]بر خود مقدّم بدارد، خداوند عز و جل او را مى آمرزد.
۱.تاريخ دمشق: ج 31 ص 142 ح 6495 عن ابن عمر؛ تنبيه الخواطر: ج 1 ص 172.
عنه صلى الله عليه و آله:سَلَكَ رَجُلانِ مَفازَةً ۱: عابِدٌ وَالآخَرُ بِهِ رَهَقٌ ۲، فَعَطَشَ العابِدُ حَتّى سَقَطَ، فَجَعَلَ صاحِبُهُ يَنظُرُ إلَيهِ، ومَعَهُ ميضَأَةٌ ۳ فيها شَيءٌ مِن ماءٍ، فَجَعَلَ يَنظُرُ إلَيهِ وهُوَ صَريعٌ، فَقالَ: وَاللّهِ لَئِن ماتَ هذَا العَبدُ الصّالِحُ عَطَشا ومَعي ماءٌ لا اُصيبُ مِنَ اللّهِ خَيرا أبَدا، ولَئِن سَقيتُهُ مائي لَأَموتَنَّ! فَتَوَكَّلَ عَلَى اللّهِ وعَزَمَ، فَرَشَّ عَلَيهِ مِن مائِهِ وسَقاهُ فَضلَهُ، فَقامَ حَتّى قَطَعَا المَفازَةَ.
فَيوقَفُ الَّذي بِهِ رَهَقٌ يَومَ القِيامَةِ لِلحِسابِ فَيُؤمَرُ بِهِ إلَى النّارِ، فَتَسوقُهُ المَلائِكَةُ، فَيَرَى العابِدَ، فَيَقولُ: يا فُلانُ أما تَعرِفُني؟
فَيَقولُ: ومَن أنتَ؟
فَيَقولُ: أنَا فُلانٌ الَّذي
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دو مرد از بيابانى مى گذشتند: يكى عابد و ديگرى نافرمان. عابد به حدّى تشنه شد كه به زمين افتاد. ديگرى در حالى كه ظرف آبى براى وضو داشت و قدرى آب هم در آن بود، به آن عابد نگريست كه بر زمين افتاده است. با خود گفت: به خدا سوگند، اگر اين بنده نيك، در حالى از تشنگى بميرد كه اين آب با من است، هرگز به خيرى از جانب خدا نخواهم رسيد، و اگر اين آب را به او بنوشانم، خودم خواهم مُرد.
امّا او به خدا توكّل كرد و تصميمش را گرفت و از آن آب، به صورت عابد پاشيد و باقى مانده اش را به او نوشانْد. عابد از جا برخاست و هر دو، بيابان را پيمودند.
در روز قيامت، آن نافرمان را براى حسابرسى نگه مى دارند و فرمان مى رسد كه او را به آتش ببرند. فرشتگان، او را [به سوى دوزخ] مى رانند و او [در
۱.المفازَة: البَرِّيَّة القَفْر (النهاية: ج 3 ص 478 «فوز»).
۲.الرَّهَق: غشيان المحارم من شرب الخمر ونحوه (لسان العرب: ج 10 ص 129 «رهق»).
۳.المِيضَأَةُ: المِطهَرَة يُتَوَضّأُ منها (المصباح المنير: ص 663 «وضؤ»).
۴.في المصدر: «فيقفوا»، والتصويب من كنز العمّال.
۵.المعجم الأوسط: ج 3 ص 194 ح 2906 عن أنس بن مالك.
عنه صلى الله عليه و آلهـ لِعَلِيٍّ عليه السلام ـ: يا عَلِيُّ، إنَّهُ إذا كانَ يَومُ القِيامَةِ نادى مُنادٍ مِن بُطنانِ العَرشِ ۱: أينَ مُحِبّو عَلِيٍّ ومَن يُحِبُّهُ؟ أينَ المُتَحابّونَ فِي اللّهِ؟ أينَ المُتَباذِلونَ فِي اللّهِ؟ أينَ المُؤثِرونَ عَلى أنفُسِهِم؟ أينَ الَّذينَ جَفَّت ألسِنَتُهُم مِنَ العَطَشِ؟ أينَ الَّذينَ يُصَلّونَ بِاللَّيالي وَالنّاسُ نِيامٌ؟ أينَ الَّذينَ يَبكونَ مِن خَشيَةِ اللّهِ؟ «لَاخَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلَا أَنتُمْ تَحْزَنُونَ» ۲ أينَ رُفَقاءُ النَّبِيِّ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله؟ أمِنوا وقَرّوا عَينا «ادْخُلُواْ الْجَنَّةَ أَنتُمْ وَ أَزْوَ جُكُمْ تُحْبَرُونَ» ۳. ۴
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـ: اى على! چون روز قيامت شود، منادى اى از ميان عرش ندا در مى دهد: «كجايند دوستدارانِ على و [دوستدارانِ] كسى كه دوستش مى دارد؟ كجايند آنان كه به خاطر خدا، با يكديگر دوستى مى ورزيدند؟ كجايند آنان كه براى خدا، به يكديگر بذل و بخشش مى كردند؟ كجايند ايثارگران؟ كجايند آنان كه زبان هايشان از تشنگى خشكيد؟ كجايند آنان كه در نيمه هاى شب ـ كه مردم خفته بودند ـ، نماز مى گزاردند؟ كجايند آنان كه از بيم خدا مى گريستند؟ «بيمى بر شما نيست و اندوهگين نمى شويد» . كجايند همرهان پيامبر، محمّد؟ آسوده خاطر باشيد و شادمان. «شما و همسرانتان، شادمانه به بهشت در آييد» ».