حدیث دربارهعدالت ميان فرزندان

شرح نهج البلاغة:كانَ الحَسَنُ عليه السلام أكبَرَ وُلدِ عَلِيٍّ عليه السلام، وكانَ سَيِّدا سَخِيّا حَليما خَطيبا، وكانَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله يُحِبُّهُ، سابَقَ يَوما بَينَ الحُسَينِ عليه السلام وبَينَهُ فَسَبَقَ الحَسَنُ عليه السلام، فَأجلَسَهُ عَلى فَخِذِهِ اليُمنى، ثُمَّ أجلَسَ الحُسَينَ عليه السلام عَلَى الفَخِذِ اليُسرى. ۱

شرح نهج البلاغة:حسن عليه السلام، بزرگ ترين فرزند على عليه السلام، آقا، باسخاوت، بردبار و سخنور بود، و پيامبر خدا، او را دوست مى داشت. روزى پيامبر خدا ميان حسين عليه السلام و او مسابقه گذاشت و حسن عليه السلام بُرد. پس او را بر زانوى راست خود نشانْد و سپس، حسين عليه السلام را بر زانوى چپ خود نشاند.

۱.شرح نهج البلاغة: ج 16 ص 27 نقلاً عن المدائني.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های تربیتی کودک اخلاق تربیت +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در هديه دادن، ميان فرزندانتان به مساوات عمل كنيد. اگر مى خواستم كسى را برترى دهم، هر آينه، زنان را برترى مى دادم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در هديه دادن، ميان فرزندانتان عدالت بورزيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ميان فرزندانتان، در بخشيدن، عدالت بورزيد، همان گونه كه دوست داريد آنان در نيكى و ملاطفت، ميان شما عدالت ورزند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال، دوست دارد كه ميان فرزندانتان عدالت ورزيد، حتّى در بوسيدن.

كتاب العيالـ به نقل از حسن حسن در اين جا، ممكن است امام حسن عليه السلام و يا حسن بَصرى باشد. ـ: هنگامى كه پيامبر خدا با يارانش سخن مى گفت، كودكى وارد شد و رفت در گوشه اى از مسجد به پدرش رسيد. پدر، دست به سرش كشيد و وى را بر زانوى راست خود نشاند. اندكى كه گذشت، دختر او آمد و رفت تا اين كه به او رسيد. او به سرِ وى نيز دست كشيد؛ امّا وى را روى زمين نشاند. پيامبر خدا فرمود: «چرا او را بر زانوى ديگرت ننشاندى؟». او، دخترش را نيز بر زانوى ديگرش نشاند. پيامبر خدا فرمود: «هم اكنون، عدالت ورزيدى».

امام على عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله كسى را ديد كه دو فرزند داشت. يكى را بوسيد و ديگرى را رها كرد. [در اين هنگام]پيامبر خدا [به وى]فرمود: «چرا ميان آنان، يكسان عمل نكردى؟!».

صحيح البخارىـ به نقل از نعمان بن بشير ـ: پدرم چيزى به من بخشيد؛ ولى [مادرم]عمره دختر رواحه گفت: من، راضى نمى شوم تا اين كه پيامبر خدا، شاهد [اين بخشش] باشد. از اين رو، [پدرم] نزد پيامبر خدا آمد و گفت: اى پيامبر خدا! من به پسرى كه از عمره دختر رواحه دارم، چيزى بخشيده ام و او از من خواسته است كه تو را شاهد بگيرم. ايشان فرمود: «به ديگر فرزندانت نيز مثل اين را بخشيده اى؟». گفت: نه. فرمود: «از خدا پروا داشته باشيد و ميان فرزندانتان، عدالت بورزيد». پس او باز گشت و هديه اش را پس گرفت.