حدیث دربارهعدالت ميان فرزندان

صحيح البخاري عن النعمان بن بشير:أعطاني أبي عَطِيَّةً، فَقالَت عَمَرَةُ بِنتُ رَواحَةَ: لا أرضى حَتّى تُشهِدَ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله. فأتى رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله فَقالَ: إنِّي أعطَيتُ ابني مِن عَمَرَةَ بِنتِ رَواحَةَ عَطِيَّةً فَأمَرَتني أن اُشهِدَكَ يا رَسولَ اللّهِ. قالَ: أعطَيتَ سائِرَ وُلدِكَ مِثلَ هذا؟ قالَ: لا. قالَ: فَاتَّقُوا اللّهَ وَاعدِلوا بَينَ أولادِكُم. قالَ: فَرَجَعَ فَرَدَّ عَطِيَّتَهُ. ۱
صحيح البخارىـ به نقل از نعمان بن بشير ـ: پدرم چيزى به من بخشيد؛ ولى [مادرم]عمره دختر رواحه گفت: من، راضى نمى شوم تا اين كه پيامبر خدا، شاهد [اين بخشش] باشد. از اين رو، [پدرم] نزد پيامبر خدا آمد و گفت: اى پيامبر خدا! من به پسرى كه از عمره دختر رواحه دارم، چيزى بخشيده ام و او از من خواسته است كه تو را شاهد بگيرم. ايشان فرمود: «به ديگر فرزندانت نيز مثل اين را بخشيده اى؟». گفت: نه. فرمود: «از خدا پروا داشته باشيد و ميان فرزندانتان، عدالت بورزيد». پس او باز گشت و هديه اش را پس گرفت.
۱.صحيح البخاري: ج 2 ص 914 ح 2447.

احادیث دیگر این موضوع

۷