حدیث دربارهاحترام به درك شيرخوار

الإمام الصادق عليه السلام:صَلَّى رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله الظُّهرَ وَالعَصرَ فَخَفَّفَ الصَّلاةَ فِي الرَّكعَتَينِ، فَلَمَّا انصَرَفَ قالَ لَهُ النّاسُ: يا رسولَ اللّهِ أحَدَثَ فِي الصَّلاةِ شَيءٌ؟ قالَ: وما ذاكَ؟ قالوا: خَفَّفتَ فِي الرَّكعَتَينِ الأَخيرَتَينِ! فَقالَ لَهُم: أمَا سَمِعتُم صُراخَ الصَّبِيِ؟!. ۱

امام صادق عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله، نماز ظهر و عصر را خواند و دو ركعت [آخر] را سريع به جا آورد. [بعد از نماز،] مردم به ايشان گفتند: اى پيامبر خدا! مگر درباره نماز، چيز تازه اى آمده است؟ فرمود: «اين [سؤال]، براى چيست؟». گفتند: دو ركعت آخر را سريع خواندى. فرمود: «مگر صداى گريه كودك را نشنيديد؟».

۱.تهذيب الأحكام: ج 3 ص 274 عن عبداللّه بن سنان، بحارالأنوار: ج 88 ص 93 ح 59.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های تربیتی کودک حقوق کودک شیرخوار +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

المناقب، ابن شهرآشوبـ به نقل از عبد الرحمان بن ابى ليلى ـ: ما نزد پيامبر خدا نشسته بوديم كه حسين عليه السلام آمد و همين طور كه بر پشت پيامبر صلى الله عليه و آله و شكم ايشان بالا مى رفت، بول كرد. ايشان فرمود: «رهايش كنيد!». ابو عُبيد در غريب الحديث آورده است كه [در اين هنگام] پيامبر خدا فرمود: «فرزندم را باز نداريد»؛ يعنى بول كردن او را قطع نكنيد. سپس آبى خواست و بر بول او ريخت.

مسند ابن حنبلـ به نقل از عيسى بن عبد الرحمان، از جدّش ـ: ما نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بوديم كه حسن بن على، با حالت چهار دست و پا آمد، تا اين كه روى سينه ايشان رفت و بول كرد. ما به سرعت حركت كرديم تا او را بگيريم كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «فرزندم، فرزندم!». آن گاه، آبى طلب كرد و بر آن ريخت.

مكارم الأخلاق:[معمولاً] نوزاد را نزد پيامبر خدا مى آوردند تا براى او دعا كند يا بر او نام بگذارد. ايشان، او را مى گرفت و به جهت تكريم خانواده اش، او را روى دامن خود مى گذاشت. گاهى كودك به ايشان بول مى كرد و برخى كسانى كه هنگام بول كردن، او را مى ديدند، فرياد مى كشيدند؛ ولى ايشان مى فرمود: «بول كردنِ او را قطع نكنيد». از اين رو، كودك را رها مى كرد تا بول او تمام شود. سپس دعا كردن براى او يا نام گذارىِ او را به پايان مى برد و خانواده اش را به خاطر فرزندشان خيلى خوش حال مى ساخت و آنان مشاهده نمى كردند كه ايشان از بول كردن كودكشان، ناراحت شده باشد. سپس، وقتى آنان مى رفتند، لباس خود را مى شست.

مسند ابن حنبلـ به نقل از عايشه ـ: [معمولاً] كودكان را نزد پيامبر خدا مى آوردند و ايشان، برايشان دعا مى كرد. [يك بار]كودكى را نزد ايشان آورده بودند، كه به ايشان بول كرد. پيامبر خدا [فقط] فرمود: «آبى بر آن بريزيد».