حدیث دربارهحمد خدا گفتن و درود فرستادن بر پيامبر خدا
عنه صلى الله عليه و آله:كُلُّ أمرٍ ذي بالٍ لا يُبدَأُ فيهِ بِحَمدِ اللّهِ وَالصَّلاةِ عَلَيَّ فَهُوَ أقطَعُ أبتَرُ، مَمحوقٌ مِن كُلِّ بَرَكَةٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:۲ هر كار ارزشمندى كه با ستايش خداوند و درود فرستادن بر من آغاز نشود، گفتارى ناتمام و ناقص است، و از هر بركتى محروم است.
۱.كنز العمّال: ج 1 ص 558 ح 2510 نقلاً عن الرهاوي عن أبي هريرة.
۲.به سانِ دستِ بُريده است». پيامبر صلى الله عليه و آله در اين روايت، كاستى خطابه را به جاى نقص خلقت آدمى نشانده است.
شبيه اين حديث، روايت ديگرى است كه ابو عبيد قاسم بن سلّام در كتاب غريب الحديث خود، از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل كرده است: «هر كس قرآن را فرا گيرد و سپس آن را فراموش كند، خداوند سبحان را در حالى كه بُريده دست است، ملاقات خواهد كرد». ابن سلّام افزوده است: «أجذم» كه در متن حديث آمده، به معناى «دستْ بُريده» است (المَجازات النبويّة: ص 244 ح 197).