حدیث دربارهدعوت به محبّت خداوند
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ داوودَ عليه السلام قالَ في ما يُخاطِبُ رَبَّهُ عز و جل: يا رَبِّ، أيُّ عِبادِكَ أحَبُّ إلَيكَ، اُحِبُّهُ بِحُبِّكَ؟ قالَ: يا داوودُ، أحَبُّ عِبادي إلَيَّ: نَقِيُّ القَلبِ، نَقِيُّ الكَفَّينِ، لا يَأتي إلى أحَدٍ سوءا، ولا يَمشي بِالنَّميمَةِ، تَزولُ الجِبالُ ولا يَزولُ، وأحَبَّني، وأحَبَّ مَن يُحِبُّني، وحَبَّبَني إلى عِبادي.
قالَ: يا رَبِّ، إنَّكَ لَتَعلَمُ أنّي اُحِبُّكَ، واُحِبُّ مَن يُحِبُّكَ، فَكَيفَ اُحَبِّبُكَ إلى عِبادِكَ؟ قالَ: ذَكِّرهُم بِآياتي وبَلائي ونَعمائي. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:داوود عليه السلام در گفتگويش با پروردگار عز و جل گفت: پروردگارا! كدام يك از بندگانت نزدت محبوب تر است كه به خاطر دوستىِ تو، او را دوست بدارم؟
[خداوند] فرمود: «اى داوود! محبوب ترين بندگان نزد من، پاكْ دلِ پيراسته دست است كه به كسى بدى نمى رسانَد، دنبال سخن چينى نمى رود، كوه ها از جا كَنْده مى شوند و او از جا كَنْده نمى شود، و دوستدار من و آن كسى است كه مرا دوست مى دارد، و مرا نزد بندگانم محبوب مى گردانَد».
[داوود عليه السلام] گفت: پروردگارا! تو نيك مى دانى كه من، تو را دوست دارم و دوستدار كسى هستم كه تو را دوست بدارد؛ امّا چگونه تو را نزد بندگانت محبوب سازم؟
[خداوند] فرمود: «نشانه ها، آزمايش ها و نعمت هايم را به يادشان آور».
۱.شُعب الإيمان: ج 6 ص 119 ح 7668 عن ابن عبّاس.