اندرز دادن به خود
2 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ في مَوعِظَتِهِ لابنِ مَسعودٍ ـ: يَابنَ مَسعودٍ، قَصِّر أمَلَكَ، فَإِذا أصبَحتَ فَقُل: إنّي لا اُمسي وإذا أمسَيتَ فَقُل: إنّي لا اُصبِحُ، وَاعزِم عَلى مُفارَقَةِ الدُّنيا، وأحِبَّ لِقاءَ اللّهِ ولا تَكرَه لِقاءَهُ؛ فَإِنَّ اللّهَ يُحِبُّ لِقاءَ مَن أحَبَّ لِقاءَهُ ويَكرَهُ لِقاءَ مَن يَكرَهُ لِقاءَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در اندرزهايش به ابن مسعود ـ: اى پسر مسعود! آرزويت را كوتاه ساز و چون صبحِ خويش را شروع كردى، بگو: به شب نمى رسم، و چون به شب درآمدى، بگو: به صبح نمى رسم. جدا شدن از دنيا را قطعى بدان و لقاى خدا را دوست بدار و ديدار او را ناخوش مدار؛ زيرا خداوند، ديدارِ كسى را كه دوستدار ديدار او باشد، دوست مى دارد و ديدارِ كسى را كه ديدار او را ناخوش داشته باشد، ناخوش مى دارد.
۱.مكارم الأخلاق: ج 2 ص 350 ح 2660 عن عبد اللّه بن مسعود، بحار الأنوار: ج 77 ص 101 ح 1.
عنه صلى الله عليه و آلهـ في وَصِيَّتِهِ لِأَبي ذَرٍّ ـ: يا أبا ذَرٍّ، إذا أصبَحتَ فَلا تُحَدِّث نَفسَكَ بِالمَساءِ، وإذا أمسَيتَ فَلا تُحَدِّث نَفسَكَ بِالصَّباحِ، وخُذ مِن صِحَّتِكَ قَبلَ سُقمِكَ، ومِن حَياتِكَ قَبلَ مَوتِكَ؛ فَإِنَّكَ لا تَدري مَا اسمُكَ غَدا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! چون صبح كردى، به خويشتن، وعده رسيدن به شب مده و چون به شب درآمدى، به خود، وعده رسيدن به صبح مده. از سلامتت، پيش از آن كه بيمار شوى، بهره برگير و از زندگى ات، پيش از مُردنت؛ زيرا نمى دانى فردا چه نام خواهى گرفت [؛ مُرده يا زنده].
۱.الأمالي للطوسي: ص 526 ح 1162 عن أبي ذرّ، بحار الأنوار: ج 77 ص 75 ح 3؛ تاريخ دمشق: ج 34 ص 398 ح 7042 عن عبد اللّه بن عمر.