حدیث دربارهاندرز دادن به خود

رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ في مَوعِظَتِهِ لابنِ مَسعودٍ ـ: يَابنَ مَسعودٍ، قَصِّر أمَلَكَ، فَإِذا أصبَحتَ فَقُل: إنّي لا اُمسي وإذا أمسَيتَ فَقُل: إنّي لا اُصبِحُ، وَاعزِم عَلى مُفارَقَةِ الدُّنيا، وأحِبَّ لِقاءَ اللّهِ ولا تَكرَه لِقاءَهُ؛ فَإِنَّ اللّهَ يُحِبُّ لِقاءَ مَن أحَبَّ لِقاءَهُ ويَكرَهُ لِقاءَ مَن يَكرَهُ لِقاءَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در اندرزهايش به ابن مسعود ـ: اى پسر مسعود! آرزويت را كوتاه ساز و چون صبحِ خويش را شروع كردى، بگو: به شب نمى رسم، و چون به شب درآمدى، بگو: به صبح نمى رسم. جدا شدن از دنيا را قطعى بدان و لقاى خدا را دوست بدار و ديدار او را ناخوش مدار؛ زيرا خداوند، ديدارِ كسى را كه دوستدار ديدار او باشد، دوست مى دارد و ديدارِ كسى را كه ديدار او را ناخوش داشته باشد، ناخوش مى دارد.
۱.مكارم الأخلاق: ج 2 ص 350 ح 2660 عن عبد اللّه بن مسعود، بحار الأنوار: ج 77 ص 101 ح 1.

احادیث دیگر این موضوع

۱