حدیث دربارهتكامل براى انبيا و اوليا

الإمام الصادق عليه السلام:البَلاءُ زَينُ المُؤمِنِ، وكَرامَةٌ لِمَن عَقَلَ، لِأَنَّ في مُباشَرَتِهِ وَالصَّبرِ عَلَيهِ وَالثَّباتِ عِندَهُ تَصحيحَ نِسبَةِ الإِيمانِ. قالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله: نَحنُ مَعاشِرَ الأَنبِياءِ أشَدُّ بَلاءً، وَالمُؤمِنُ الأَمثَلُ فَالأَمثَلُ، ومَن ذاقَ طَعمَ البَلاءِ تَحتَ سِترِ حِفظِ اللّهِ لَهُ تَلَذَّذَ بِهِ أكثَرَ مِن تَلَذُّذِهِ بِالنِّعمَةِ، ويَشتاقُ إلَيهِ إذا فَقَدَهُ، لِأَنَّ تَحتَ نيرانِ البَلاءِ وَالمِحنَةِ أنوارَ النِّعمَةِ، وتَحتَ أنوارِ النِّعمَةِ نيرانَ البَلاءِ وَالمِحنَةِ، وقَد يَنجو مِنهُ كَثيرٌ، ويَهلِكُ فِي النِّعمَةِ كَثيرٌ. وما أثنَى اللّهُ تَعالى عَلى عَبدٍ مِن عِبادِهِ مِن لَدُن آدَمَ عليه السلام إلى مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله إلّا بَعدَ ابتِلائِهِ ووَفاءِ حَقِّ العُبودِيَّةِ فيهِ، فَكَراماتُ اللّهِ تَعالى فِي الحَقيقَةِ نِهاياتٌ، بِداياتُها البَلاءُ وبِداياتٌ نِهاياتُهَا البَلاءُ. ومَن خَرَجَ مِن شَبَكَةِ البَلوى جُعِلَ سِراجَ المُؤمِنينَ ومُؤنِسَ المُقَرَّبينَ، ودَليلَ القاصِدينَ. ۱

امام صادق عليه السلام:بلا، زينت مؤمن و [مايه] كرامت خردمند است؛ زيرا در همراهى با آن و شكيبايى بر آن و پايدارى در برابر آن، كامل شدن ايمان است. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «سخت ترين بلاها، از آنِ ما گروه پيامبران است، و مؤمن به نسبت درجه ايمانش، پس از ماست. هر كس مزه بلا را در زير پوشش حفاظت خدا بچشد، بيشتر از لذّت نعمت، از آن، لذّت مى برد و هر گاه آن را از دست بدهد، مشتاق آن مى شود؛ زيرا زير آتش بلا و سختى، نورهاى نعمت است و زير نورهاى نعمت، آتش بلا و سختى است. بسيارى، با آن، نجات مى يابند و بسيارى در نعمت، نابود مى گردند». خداى متعال، هيچ بنده اى را از زمان آدم عليه السلام تا زمان محمّد صلى الله عليه و آله، جز پس از گرفتار شدن وى و وفا نمودنش به حقّ بندگى، نستوده است. پس در حقيقت، كرامت هاى خداى متعال، پايان هايى هستند كه آغاز آنها گرفتارى است و نيز آغازهايى هستند كه پايان آنها، گرفتارى است. هر كس از دام بلا [پيروزمندانه] بيرون بيايد، چراغ مؤمنان و همدم مقرّبان و راهنماى سالكان، قرار داده مى شود.

۱.مسكّن الفؤاد: ص 58، بحار الأنوار: ج 67 ص 231 ح 47.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های مربوط به جهان و انسان مصیبت ها بلاها و شرور حکمت مصیبت ها +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا مَثَل بنده مؤمن، زمانى كه درد يا تب به او مى رسد، همانند آهن است كه در آتش، داخل مى شود تا ناخالصى اش زدوده شود و خالص گردد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ مصيبتى به مسلمان نمى رسد، جز اين كه خداوند به خاطر آن، از او در مى گذرد، حتّى خارى كه در تنش فرو مى رود.

امام باقر عليه السلام:وقتى اين آيه نازل شد: «هر كس بدى كند، در برابر آن، كيفر مى بيند» ، بعضى از اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله گفتند: آيه اى از اين، سخت تر نيست. پيامبر خدا به آنان فرمود: «آيا در كارِ دارايى هايتان و خودتان و فرزندانتان گرفتار نشده ايد؟». گفتند: چرا. فرمود: «خدا به خاطر همان، براى شما نيكى ها مى نويسد و با آن، گناهان را محو مى كند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه گناهان بنده بسيار شدند و او داراى عملى نبود كه آنها را پاك كند، خداوند عز و جل او را به اندوه، گرفتار مى سازد تا گناهان او را پاك گرداند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا بلا. براى پيامبران، درجه، و براى دوستان خدا، كرامت است.

امام صادق عليه السلام:از پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيدند: گرفتارترينْ مردم در دنيا، كيان اند؟ فرمود: «پيامبران، سپس برترين هاى پس از آنان و [سپس]برترين هاى پس از آنان. مؤمن به اندازه ايمان و نيكى عمل هايش، مبتلا مى گردد. پس هر كس ايمانش كامل و عملش نيكو باشد، گرفتارى اش بيشتر، و هر كس ايمانش ناقص و عملش اندك باشد، گرفتارى اش اندك خواهد بود».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بيش از آنچه خانواده بيمار، او را از غذاها [ى زيانبار] پرهيز مى دهند، خداوند متعال، مؤمن را از [آلودگى به] دنيا پرهيز مى دهد. همچنين نوازش خداوند عز و جل به مؤمن با گرفتار كردن، از نوازش پدر به فرزندش با خيرخواهى، شديدتر است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:رگى از مؤمن نمى زند، جز اين كه خداوند در برابر آن، گناهى را از او مى ريزد و برايش ثوابى مى نويسد و او را درجه اى بالا مى برد.