خاتم پيامبران

بحار الأنوارـ به نقل از جمعى از ياران پيامبر خدا ـ: هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله مكّه را فتح كرد و فرستادگان خود را نزد. نصاراى نجران فرستاد.، اسقف بزرگشان، ابو حارثه، نزدشان بود. سفارش نامه اى را كه شيث از پدرش آدم عليه السلام، به ارث برده بود، بيرون آورد. در آن، از جمله، چنين بود: «. معبودى جز من، خداى زنده استوار، نيست. بندگانم را براى پرستشم آفريدم و حجّت خويش را بر آنان، حتمى ساختم. هلا! من، فرستادگانم را ميان آنان برمى انگيزم و كتاب هاى خويش را بر آنان فرو مى فرستم. اين را از نخستين بشر ياد شده تا احمد، پيامبر و آخرين فرستاده ام، استوار مى كنم؛ همان كه درودها و رحمتم را بر او قرار مى دهم و بركت هاى خويش را در دلش راه مى دهم و پيامبرانم را با او به كمال مى رسانم.، و بركت ها و

امام على عليه السلامـ در خطبه اى كه نعمت وجود پيامبر خدا را بيان مى فرمايد ـ: به جايگاه هاى نعمت هاى خدا بر آنان، بنگريد، آن گاه كه پيامبرى به سويشان فرستاد و با آيين او، پيمان اطاعتشان را استوار ساخت و با دعوت او، اُلفتشان را فراهم آورد و اين كه چگونه نعمت، بال كرامت خود را بر سرِ آنان گشود و جويبارهاى بهره مندى را به سوى آنان، روان ساخت و آيين، آنان را بر سر سفره بركتش به هم پيوند داد، تا آن كه غرق در نعمت ها و برخوردار از طراوت زندگى شدند. كارها، آنان را در سايه حكومتى مقتدر نشانيد و حالِ ايشان، آنان را در پناه عزّتى چيره، پناه داد و امورشان در قلّه حكومتى استوار، به آنان روى آورد. پس حكمران بر مردم و پادشاه سرزمين ها شدند. [آنان،] مالك امور كسانى شدند كه پيش تر، بر ايشان حكومت مى