گوناگون
6 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:اُعطيتُ سَبعينَ ألفا مِن اُمَّتي يَدخُلونَ الجَنَّةَ بِغَيرِ حِسابٍ، قُلوبُهُم عَلى قَلبِ رَجُلٍ واحِدٍ، وَاستَزَدتُ فَزادَني مَعَ كُلِّ واحِدٍ سَبعينَ ألفا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اين امتياز به من عطا شد كه هفتاد هزار نفر از امّتم، بدون حسابرسى وارد بهشت شوند كه دل هايشان يك دل است. من، بيشتر خواستم و [خداوند] بر هر نفر، هفتاد هزار نفر ديگر افزود.
۱.نوادر الاُصول: ج 1 ص 193 عن أبي بكر.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از امّت من، كسانى هستند كه با شفاعت هر يك از آنان، شمارى بيش از مُضَر ۳ به بهشت مى روند.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پروردگارم به من وعده داد كه هفتاد هزار تن از امّتم را بدون حسابرسى و عذابى به بهشت ببَرد و با هر هزار نفر، هفتاد هزار نفر و سه مشت با مُشت هاى خودش. ۳
عنه صلى الله عليه و آلهـ في فَضلِ صَومِ شَهرِ رَمَضانَ ـ: وأعطاكُم اللّهُ يَومَ سِتَّةَ عَشَرَ إذا خَرَجتُم مِنَ القَبرِ سِتّينَ حُلَّةً تَلبَسونَها، وناقَةً تَركَبونَها، وبَعَثَ اللّهُ لَكُم غَمامَةً تُظِلُّكُم مِن حَرِّ ذلِكَ اليَومِ. ويومَ خَمسَةٍ وعِشرينَ، بَنَى اللّهُ لَكُم تَحتَ العَرشِ ألفَ قُبَّةٍ خَضراءَ، عَلى رَأسِ كُلِّ قُبَّةٍ خَيمَةٌ مِن نورٍ، يَقولُ اللّهُ تَبارَكَ وتَعالى: يا اُمَّةَ أحمَدَ، أنَا رَبُّكُم، وأنتُم عَبيدي وإِمائي، استَظِلّوا ۱ بِظِلِّ عَرشي في هذِهِ القِبابِ ۲، وَكُلوا وَاشرَبوا هَنيئا فَلا خَوفٌ عَلَيكُم ولا أنتُم تَحزَنونَ.
يا اُمَّةَ مُحَمَّدٍ، وعِزَّتي وجَلالي لأَبعَثَنَّكُم إلَى الجَنَّةِ، يَتَعَجَّبُ مِنكُمُ الأَوَّلونَ وَالآخِرونَ، وَلَاُتَوِّجَنَّ
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در فضيلت روزه ماه رمضان ـ: و در روز شانزدهم، خداوند [اين پاداش را] به شما عطا فرمود كه هر گاه از گور بيرون آييد، شصت جامه به شما مى دهد تا بپوشيد و ناقه اى كه بر آن بنشينيد و خداوند، ابرى برايتان مى فرستد كه از گرماى آن روز، در سايه آن در آييد. و در روز بيست و پنجم، خداوند در زير عرش خويش، هزار قبّه سبز براى شما مى سازد كه بر سرِ هر قبّه اى، خيمه اى از نور است. خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مى فرمايد: «اى امّت احمد! من، پروردگار شما هستم و شما، غلامان و كنيزان من هستيد. در سايه عرش من، در اين قبّه ها درآييد و بخوريد و بياشاميد و گوارايتان باد! نه بيمى بر شماست و نه اندوهى شما را خواهد گرفت. اى امّت محمّد! به عزّت و جلالم سوگند، شما را آن گونه به سوى بهشت خواهم
عنه صلى الله عليه و آله:طوبى لِاُمَّةِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله، يَجوزونَ الصِّراطَ يَومَ القِيامَةِ كَالبَرقِ الخاطِفِ، وفِي يَدِ دَردَيائيلَ لِواءٌ مِن نورٍ يَضرِبُ فِي السَّماءِ الدُّنيا، مَكتوبٌ عَلَيهِ: لا إلهَ إلَا اللّهُ مُحَمَّدٌ رَسولُ اللّهِ، السَّلامُ عَلَيكُم يا اُمَّةَ مُحَمَّدٍ، أبشِروا بِالنَّعيمِ الدّائِمِ، وجِوارِ الرَّحمنِ، وجِوارِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله، وجِوارِ المَلائِكَةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خوشا امّت محمّد! در روز قيامت، چونان برق جهنده بر صراط مى گذرند، در حالى كه در دست دَردَيائيل، درفشى از نور است كه در آسمان دنيا نصب مى كند و بر آن نوشته است: «معبودى جز خداى يگانه نيست. محمّد، فرستاده خداست. درود بر شما اى امّت محمّد! نويدتان باد به نعمت پاينده و همسايگى با خداى مهربان و همسايگى با محمّد و همسايگىِ فرشتگان!».
۱.بحار الأنوار: ج 96 ص 344 ح 7 نقلاً عن كتاب النوادر للراوندي عن ابن عبّاس.
مسند ابن حنبل عن أبي الدرداء:قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: أنَا أوَّلُ مَن يُؤذَنُ لَهُ بِالسُّجودِ يَومَ القِيامَةِ، وأنَا أوَّلُ مَن يُؤذَنُ لَهُ أن يَرفَعَ رَأسَهُ، فَأَنظُرُ إلى بَينِ يَدَيَّ فَأَعرِفُ اُمَّتي مِن بَينِ الاُمَمِ، ومِن خَلفي مِثلُ ذلِكَ، وعَن يَميني مِثلُ ذلِكَ، وعَن شِمالي مِثلُ ذلِكَ.
فَقالَ رَجُلٌ: يا رَسولَ اللّهِ، كَيفَ تَعرِفُ اُمَّتَكَ مِن بَينِ الاُمَمِ فيما بَينَ نوحٍ إلى اُمَّتِكَ؟
قالَ: هُم غُرٌّ مُحَجَّلونَ ۱ مِن أثَرِ الوُضوءِ، لَيسَ أحَدٌ كَذلِكَ غَيرُهُم، وأعرِفُهُم أنَّهُم يُؤتَونَ كُتُبَهُم بِأَيمانِهِم، وأعرِفُهُم يَسعى بَينَ أيديهِم ذُرِّيَتُهُم. ۲
مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو درداء ـ: پيامبر خدا فرمود: «من، نخستين كسى هستم كه در روز قيامت به او اجازه سجده كردن [در پيشگاه خدا]داده مى شود. من، نخستين كسى هستم كه به او اجازه داده مى شود سرش را از سجده بردارد. پس به مقابل خود مى نگرم و امّتم را در ميان امّت ها مى شناسم، و همچنين، از پشتِ سرم و از سمت راستم و از سمت چپم».
مردى گفت: اى پيامبر خدا! چگونه امّتت را در ميان امّت ها، از نوح تا امّت خودت، مى شناسى؟
فرمود: «آنان، بر اثر وضو، دست و پا و چهره هايى سپيد دارند. جز آنان، كسى چنين نيست. همچنين، آنان را از اين جهت مى شناسم كه كارنامه هايشان به دستِ راست آنان داده مى شود. نيز به اين نشان مى شناسم كه فرزندان آنان، پيشاپيششان مى دوند».