حدیث دربارهگوناگون

عنه صلى الله عليه و آله:طوبى لِاُمَّةِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله، يَجوزونَ الصِّراطَ يَومَ القِيامَةِ كَالبَرقِ الخاطِفِ، وفِي يَدِ دَردَيائيلَ لِواءٌ مِن نورٍ يَضرِبُ فِي السَّماءِ الدُّنيا، مَكتوبٌ عَلَيهِ: لا إلهَ إلَا اللّهُ مُحَمَّدٌ رَسولُ اللّهِ، السَّلامُ عَلَيكُم يا اُمَّةَ مُحَمَّدٍ، أبشِروا بِالنَّعيمِ الدّائِمِ، وجِوارِ الرَّحمنِ، وجِوارِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله، وجِوارِ المَلائِكَةِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خوشا امّت محمّد! در روز قيامت، چونان برق جهنده بر صراط مى گذرند، در حالى كه در دست دَردَيائيل، درفشى از نور است كه در آسمان دنيا نصب مى كند و بر آن نوشته است: «معبودى جز خداى يگانه نيست. محمّد، فرستاده خداست. درود بر شما اى امّت محمّد! نويدتان باد به نعمت پاينده و همسايگى با خداى مهربان و همسايگى با محمّد و همسايگىِ فرشتگان!».

۱.بحار الأنوار: ج 96 ص 344 ح 7 نقلاً عن كتاب النوادر للراوندي عن ابن عبّاس.

کلیدواژه‌ها امامت 2 امامت خاصه امام علی علیه السلام فضایل امام علی از زبان پیامبر خدا صلی الله علیه و آله گوناگون

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اين امتياز به من عطا شد كه هفتاد هزار نفر از امّتم، بدون حسابرسى وارد بهشت شوند كه دل هايشان يك دل است. من، بيشتر خواستم و [خداوند] بر هر نفر، هفتاد هزار نفر ديگر افزود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از امّت من، كسانى هستند كه با شفاعت هر يك از آنان، شمارى بيش از مُضَر . مُضَر، قبيله اى بزرگ است منسوب به مُضَر بن نزال بن مَعد بن عدنان. به بهشت مى روند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پروردگارم به من وعده داد كه هفتاد هزار تن از امّتم را بدون حسابرسى و عذابى به بهشت ببَرد و با هر هزار نفر، هفتاد هزار نفر و سه مشت با مُشت هاى خودش. . اين تعبير، براى مبالغه در فراوانى است، وگرنه خداوند، نه دستى دارد و نه كف دستى و نه مُشتى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در فضيلت روزه ماه رمضان ـ: و در روز شانزدهم، خداوند [اين پاداش را] به شما عطا فرمود كه هر گاه از گور بيرون آييد، شصت جامه به شما مى دهد تا بپوشيد و ناقه اى كه بر آن بنشينيد و خداوند، ابرى برايتان مى فرستد كه از گرماى آن روز، در سايه آن در آييد. و در روز بيست و پنجم، خداوند در زير عرش خويش، هزار قبّه سبز براى شما مى سازد كه بر سرِ هر قبّه اى، خيمه اى از نور است. خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مى فرمايد: «اى امّت احمد! من، پروردگار شما هستم و شما، غلامان و كنيزان من هستيد. در سايه عرش من، در اين قبّه ها درآييد و بخوريد و بياشاميد و گوارايتان باد! نه بيمى بر شماست و نه اندوهى شما را خواهد گرفت. اى امّت محمّد! به عزّت و جلالم سوگند، شما را آن گونه به سوى بهشت خواهم فرستاد كه اوّلين و آخرينِ خلايق از شما به شگفت آيند. بر سرِ هر يك از شما، هزار تاج نور خواهم نهاد و هر كدامتان را بر ناقه اى خواهم نشانْد كه از نور، آفريده شده و مهارش از نور است و در آن مهار، هزار حلقه طلاست و بر هر حلقه اى، فرشته اى از فرشتگان، گماشته شده است و در دستِ هر فرشته اى، عمودى از نور است و بدون حسابرسى به بهشت وارد مى شود.

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو درداء ـ: پيامبر خدا فرمود: «من، نخستين كسى هستم كه در روز قيامت به او اجازه سجده كردن [در پيشگاه خدا]داده مى شود. من، نخستين كسى هستم كه به او اجازه داده مى شود سرش را از سجده بردارد. پس به مقابل خود مى نگرم و امّتم را در ميان امّت ها مى شناسم، و همچنين، از پشتِ سرم و از سمت راستم و از سمت چپم». مردى گفت: اى پيامبر خدا! چگونه امّتت را در ميان امّت ها، از نوح تا امّت خودت، مى شناسى؟ فرمود: «آنان، بر اثر وضو، دست و پا و چهره هايى سپيد دارند. جز آنان، كسى چنين نيست. همچنين، آنان را از اين جهت مى شناسم كه كارنامه هايشان به دستِ راست آنان داده مى شود. نيز به اين نشان مى شناسم كه فرزندان آنان، پيشاپيششان مى دوند».