نشانه هاى دوست داشتن اهل بيت
4 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ لَمّا شَكا إلَيهِ أبو سَعيدٍ الخُدرِيُّ حاجتَهُ ـ: اِصبِر أبا سَعيدٍ، فَإِنَّ الفَقرَ إلى مَن يُحِبُّني مِنكُم أسرَعُ مِنَ السَّيلِ عَلى أعلَى الوادي، ومِن أعلَى الجَبَلِ إلى أسفَلِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به ابو سعيد خُدرى كه از تهى دستى خود، به ايشان شكايت كرد ـ: شكيبا باش ـ اى ابو سعيد ـ؛ زيرا فقر به جانب كسانى از شما كه مرا دوست دارند، از حركت سيل بر بالاى درّه و از بالاى كوه به پايين آن، شتابنده تر مى آيد.
۱.مسند ابن حنبل: ج 4 ص 85 ح 11379 عن أبي سعيد الخُدري.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ ابو ذر كه گفت: من، شما اهل بيت را دوست دارم ـ: خدا را، خدا را! پس پوششى در برابر فقر، آماده كن؛ زيرا فقر به سوى كسى كه ما را دوست دارد، از سيل از بالاى تپّه به پايين آن، شتابنده تر حركت مى كند.
السنن الكبرى عن ابن عَبّاسٍ:أصابَ نَبِيَّ اللّهِ صلى الله عليه و آله خَصاصَةٌ فَبَلَغَ ذلِكَ عَلِيًّا عليه السلام، فَخَرَجَ يَلتَمِس عَمَلاً لِيُصيبَ مِنهُ شَيئًا يَبعَثُ بِهِ إلى نَبِيِّ اللّهِ صلى الله عليه و آله، فَأَتى بُستانًا لِرَجُلٍ مِنَ اليَهودِ، فَاستَقى لَهُ سَبعَةَ عَشَرَ دَلوًا كُلَّ دَلوٍ بِتَمرَةٍ، فَخَيَّرَهُ اليَهودِيُّ مِن تَمرِهِ سَبعَ عَشرَةَ تَمرَةً عَجوَةً، فَجاءَ بِها إلى نَبِيِّ اللّهِ صلى الله عليه و آله فَقالَ: مِن أينَ هذا يا أبَا الحَسَنِ؟ قالَ: بَلَغَني ما بِكَ مِنَ الخَصاصَةِ يا نَبِيَّ اللّهِ فَخَرَجتُ ألتَمِسُ عَمَلاً لِاُصيبَ لَكَ طَعامًا. قالَ: فَحَمَلَكَ عَلى هذا حُبُّ اللّهِ ورَسولِهِ؟ قالَ عَلِيٌّ: نَعَم يا نَبِيَّ اللّهِ، فَقالَ نَبِيُّ اللّهِ صلى الله
السنن الكبرىـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر خدا، نيازمند شد. اين خبر به گوش على عليه السلام رسيد. از خانه بيرون رفت تا بلكه كارى پيدا كند و از طريق آن، چيزى به دست آورد و براى پيامبر خدا بفرستد. به باغ مردى يهودى رفت و در برابر دريافت هفده دانه خرما، هفده دلو آب برايش از چاه كشيد. مرد يهودى، على عليه السلام را در گرفتن هفده خرماى انباشته [در ظرف خرما]مخيّر كرد و على عليه السلام آنها را براى پيامبر خدا آورد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اينها از كجاست، اى ابو الحسن؟».
گفت: اى پيامبر خدا! مطّلع شدم كه نيازمند شده اى و من، در جستجوى كار، بيرون رفتم تا برايت غذايى فراهم آورم.
پيامبر خدا فرمود: «پس عشق و محبّت به خدا و فرستاده او، تو را به اين كار، وا داشت؟».
على عليه السلام گفت:
۱.السنن الكبرى: ج 6 ص 197 ح 11649.
المعجم الكبير عن عَنَمَة الجُهَنِيِّ:خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله ذاتَ يَومٍ فَلَقِيَهُ رَجُلٌ مِنَ الأَنصارِ فَقالَ: يا رَسولَ اللّهِ بِأَبي واُمّي أنتَ، إنَّهُ لَيَسوؤُنِي الَّذي أرى بِوَجهِكَ وعَمّا هُوَ؟ قالَ: فَنَظَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله إلى وَجهِ الرَّجُلِ ساعَةً ثُمَّ قالَ: الجوعُ.
فَخَرَجَ الرَّجُلُ يَعدو ـ أو شَبيهًا بِالعَدوِ ـ حَتّى أتى بَيتَهُ فَالتَمَسَ فيهِ الطَّعامَ فَلَم يَجِد شَيئًا، فَخَرَجَ إلى بَني قُرَيظَةَ فَأَجَّرَ نَفسَهُ بِكُلِّ دَلوٍ يَنزَعُها تَمرَةً حَتّى جَمَعَ حَفنَةً أو كَفًّا مِن تَمرٍ، ثُمَّ رَجَعَ بِالتَّمرِ حَتّى وَجَدَ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله في مَجلِسٍ لَم يَرِم ۱، فَوَضَعَهُ بَينَ يَدَيهِ وقالَ: كُل أي رَسولَ اللّهِ، فَقالَ
المعجم الكبيرـ به نقل از عَنَمه جُهَنى ـ: روزى پيامبر صلى الله عليه و آله بيرون آمد و در راه، مردى از انصار به ايشان برخورد و گفت: پدر و مادرم فدايت، اى پيامبر خدا! حالت ناراحت كننده اى در چهره شما مى بينم. علّتش چيست؟
پيامبر صلى الله عليه و آله لَختى به صورت آن مرد نگاه كرد و سپس فرمود: «گرسنگى».
آن مرد، دوانْ دوان يا با حالتى شبيه دويدن، به خانه خود رفت و در جستجوى غذايى بر آمد؛ امّا چيزى نيافت. پس نزد بنى قريظه رفت و به كارگرى پرداخت و قرار گذاشت در قبالِ هر دلو آبى كه از چاه مى كشد، يك دانه خرما بگيرد. او از اين طريق، يك مشت يا يك كفِ دست، خرما جمع كرد و آن گاه با خرماها برگشت و ديد كه پيامبر صلى الله عليه و آله از همان جايى كه نشسته بود، تكان نخورده است. خرماها را در برابر پيامبر