حدیث دربارهنشانه هاى دوست داشتن اهل بيت

المعجم الكبيرـ به نقل از عَنَمه جُهَنى ـ: روزى پيامبر صلى الله عليه و آله بيرون آمد و در راه، مردى از انصار به ايشان برخورد و گفت: پدر و مادرم فدايت، اى پيامبر خدا! حالت ناراحت كننده اى در چهره شما مى بينم. علّتش چيست؟ پيامبر صلى الله عليه و آله لَختى به صورت آن مرد نگاه كرد و سپس فرمود: «گرسنگى». آن مرد، دوانْ دوان يا با حالتى شبيه دويدن، به خانه خود رفت و در جستجوى غذايى بر آمد؛ امّا چيزى نيافت. پس نزد بنى قريظه رفت و به كارگرى پرداخت و قرار گذاشت در قبالِ هر دلو آبى كه از چاه مى كشد، يك دانه خرما بگيرد. او از اين طريق، يك مشت يا يك كفِ دست، خرما جمع كرد و آن گاه با خرماها برگشت و ديد كه پيامبر صلى الله عليه و آله از همان جايى كه نشسته بود، تكان نخورده است. خرماها را در برابر پيامبر صلى الله عليه و آله گذاشت. پيامبر خدا به او فرمود: «اين خرماها را از كجا آوردى؟». مرد انصارى، ماجرا را براى ايشان، بازگو كرد. پيامبر خدا به او فرمود: «من گمان مى كنم كه تو، خدا و فرستاده او را دوست دارى». مرد گفت: آرى. سوگند به آن كه تو را به حق برانگيخت، تو را از خودم و فرزندانم و خانواده ودارايى ام بيشتر دوست دارم. پيامبر خدا فرمود: «پس در اين صورت، براى فقر، تمرين شكيبايى كن و براى بلا، پوششى فراهم آور؛ زيرا سوگند به آن كه مرا به حق برانگيخت، فقر و بلا به سوى دوستدار من، شتابنده تر است تا فرود آمدن آب از فراز كوه به پايين آن».