حدیث دربارهتعداد زمين ها
مسند ابن حنبل عن أبي هريرة:بَينَما نَحنُ عِندَ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله إذ مَرَّت سَحابَةٌ فَقالَ:
أتَدرونَ ما هذِهِ؟
قالَ: قُلنا: اللّهُ ورَسولُهُ أعلَمُ!
قالَ: العَنانُ ورَوايَا الأَرضِ، يَسوقُهُ اللّهُ إلى مَن لا يَشكُرُهُ مِن عِبادِهِ ولا يَدعونَهُ. أتَدرونَ ما هذِهِ فَوقَكُم؟
قُلنا: اللّهُ ورَسولُهُ أعلَمُ!
قالَ: الرَّقيعُ ۱، مَوجٌ مَكفوفٌ، وَسَقفٌ مَحفوظٌ. أتَدرونَ كَم بَينَكُم وَبَينَها؟
قُلنا: اللّهُ ورسولُهُ أعلَمُ!
قالَ: مَسيرَةُ خَمسِمِئَةِ عامٍ. قالَ: أتَدرونَ مَا الَّتي فَوقَهَا؟
قُلنا: اللّهُ ورَسولُهُ أعلَمُ!
قالَ: مَسيرَةُ خَمسِمِئَةِ عامٍ. حَتّى عَدَّ سَبعَ سَماواتٍ، ثُمَّ قالَ: أتَدرونَ ما فَوقَ ذلِكَ؟
قُلنا: اللّهُ ورَسولُهُ أعلَمُ!
قالَ: العَرشُ. قالَ: أتَدرونَ كَم بَينَكُم وبَينَ السَّماءِ السّابِعَةِ؟
قُلنا: اللّهُ ورَسولُهُ أعلَمُ!
قالَ: مَسيرةُ خَمسِمِئَةِ عامٍ. ثُمَّ قالَ: أتَدرونَ ما هذا تَحتَكُم؟
قُلنا: اللّهُ ورَسولُهُ أعلَمُ!
قالَ: أرضٌ. أتَدرونَ ما تَحتَها؟
قُلنا: اللّهُ ورسولُهُ أعلَمُ!
قالَ: أرضٌ اُخرى. أتَدرونَ كَم بَينَها وبَينَها؟
قُلنا: اللّهُ و رَسولُهُ أعلَمُ!
قالَ: مَسيرةُ خَمسِمِئَةِ عامٍ. حَتّى عَدَّ سَبعَ أرَضينَ، ثُمَّ قالَ: وَايمُ اللّهِ، لَو دَلَّيتُم أحَدَكُم بِحَبلٍ إلَى الأَرضِ السُّفلَى السّابِعَةِ لَهَبَطَ ۲، ثُمَّ قَرَأَ: «هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْأَخِرُ وَ الظَّـهِرُ وَ الْبَاطِنُ وَ هُوَبِكُلِّ شَىْ ءٍ عَلِيمٌ» ۳. ۴
مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو هريره ـ: ما با پيامبر خدا نشسته بوديم كه ابرى گذر كرد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «آيا مى دانيد اين چيست؟».
گفتيم: خدا و پيامبرش بهتر مى دانند.
فرمود: «عنان ۵ و آبكش زمين است. خداوند، آن را به سوى مردمانى مى رانَد كه نه او را سپاس مى گزارند و نه او را مى خوانند. آيا مى دانيد اين كه بالاى سر شماست، چيست؟».
گفتيم: خدا و پيامبرش داناترند.
فرمود: «رقيع ۶ است؛ موجى باز داشته و بامى نگه داشته شده. آيا مى دانيد كه ميان شما و آن، چه قدر فاصله است؟».
گفتيم: خدا و پيامبرش داناترند.
فرمود: «پانصد سال راه». سپس فرمود: «آيا مى دانيد بالاى آن چيست؟».
گفتيم: خدا و پيامبرش بهتر مى دانند.
فرمود: «پانصد سال راه» تا اين كه هفت آسمان را شمرد. سپس فرمود: «آيا مى دانيد بالاى آن چيست؟».
گفتيم: خدا و پيامبرش بهتر مى دانند.
فرمود: «[بالاى آن،] عرش است. آيا مى دانيد كه ميان شما و آسمان هفتم، چه قدر فاصله است؟».
گفتيم: خدا و پيامبرش بهتر مى دانند.
فرمود: «پانصد سال راه. آيا مى دانيد اين كه زير پايتان است، چيست؟».
گفتيم: خدا و پيامبرش بهتر مى دانند.
فرمود: «زمين است. آيا مى دانيد زير آن چيست؟».
گفتيم: خدا و پيامبرش بهتر مى دانند.
فرمود: «زمين ديگرى است. آيا مى دانيد كه ميان آن دو، چه قدر فاصله است؟».
گفتيم: خدا و پيامبرش بهتر مى دانند.
فرمود: «فاصله ميان آن دو، پانصد سال راه است» و به همين ترتيب، هفت زمين را برشمرد. سپس فرمود: «سوگند به خداوند، اگر مردى را با ريسمانى به زمين هفتمِ زيرين فرو فرستيد، [بر خدا]فرود مى آيد». ايشان سپس اين آيه را تلاوت كرد: «اوست اوّل و آخِر و آشكار و نهان، و او به هر چيزى داناست» .
۱.الرَّقيع والأرقَع: اسمان للسماء الدنيا، لأنّ الكواكب رقَعَتْها؛ سمّيت بذلك لأنّها مرقوعة بالنجوم، وقيل: سمّيت بذلك لأنّها رُقِعت بالأنوار التي فيها، وقيل: كلّ واحدة من السماوات رقيعٌ للاُخرى (لسان العرب: ج 8 ص 132 «رقع»).
۲.هكذا في المصدر، و في سائر المصادر: «لَهَبَطَ عَلَى اللّه».
۳.الحديد: 3.
۴.مسند ابن حنبل: ج 3 ص 301 ح 8836.
۵.عنان: ابر؛ ابر آبگير؛ آنچه از آسمان به نظر در آيد (لغت نامه دهخدا).
۶.رقيع، نامى از نام هاى آسمان دنياست (ر. ك: لسان العرب: ج 8 ص 132 «رقع»).