حدیث دربارهورود به بهشت

الإمام الصادق عليه السلام:بَينا رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله في سَفَرٍ إذ نَزَلَ فَسَجَدَ خَمسَ سَجَداتٍ، فَلَمّا رَكِبَ قالَ لَهُ بَعضُ أصحابِهِ: رَأَيناكَ يا رَسولَ اللّهِ صَنَعتَ ما لَم تَكُن تَصنَعُهُ! قالَ: نَعَم، أتاني جَبرَئيلُ عليه السلام فَبَشَّرَني أنَّ عَلِيًّا فِي الجَنَّةِ، فَسَجَدتُ شُكرًا للّهِِ تَعالى، فَلَمّا رَفَعتُ رَأسي قالَ: وفاطِمَةُ فِيالجَنَّةِ، فَسَجَدتُ شُكرًا للّهِِ تَعالى، فَلَمّا رَفعتُ رَأسي قالَ: وَالحَسَنُ وَالحُسَينُ سَيِّدا شَبابِ أهلِ الجَنَّةِ، فَسَجَدتُ شُكرًا للّهِِ تَعالى، فَلَمّا رَفَعتُ رَأسي قالَ: ومَن يُحِبُّهُم فِي الجَنَّةِ، فَسَجَدتُ للّهِِ تَعالى شُكرًا، فَلَمّا رَفَعتُ رَأسي قالَ: ومَن يُحِبُّ مَن يُحِبُّهُم فِي الجَنَّةِ فَسَجَدتُ شُكرًا للّهِِ تَعالى. ۱

امام صادق عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله در سفرى از مَركب خود پياده شد و پنج سجده به جاى آورد. چون بر مَركب نشست، يكى از يارانش گفت: اى پيامبر خدا! ما كارى از تو ديديم كه قبلاً نكرده بودى! فرمود: «آرى. جبرئيل عليه السلام نزد من آمد و مرا بشارت داد كه على، اهل بهشت است. من نيز به شكرانه آن در پيشگاه خداى متعال، سجده كردم. چون سر برداشتم، گفت: فاطمه هم اهل بهشت است. من نيز به شكرانه آن، خداى متعال را سجده كردم. چون سر برداشتم، گفت: حسن و حسين، سَرور جوانان بهشتى اند. من باز به شكرانه آن، خداى متعال را سجده كردم. چون سر برداشتم، گفت: دوستدار آنان نيز اهل بهشت است. من هم براى خداى متعال، سجده شكر به جاى آوردم. و چون سر برداشتم، گفت: هر كس دوستدار ايشان را دوست بدارد، او نيز اهل بهشت است. من باز به شكرانه آن، در پيشگاه خداى متعال، سجده كردم».

۱.الأمالي للمفيد: ص21 ح2 عن أبي عبد الرحمن، بحارالأنوار: ج 68 ص 111 ح 24.

کلیدواژه‌ها بایسته های بسیج آگاهی های دینی شناخت اساس دین محبت اهل بیت +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در حالى كه دست حسين بن على عليهماالسلام را گرفته بود ـ: اى مردم! جدّ حسين نزد خداوند، گرامى تر از جدّ يوسف بن يعقوب است. حسين، اهل بهشت است و پدر او، اهل بهشت است و مادرش، اهل بهشت است و برادرش، اهل بهشت است و دوستدار آنان، اهل بهشت است و دوستدارِ دوستدار آنان نيز اهل بهشت است.

الفضائلـ به نقل از جابر بن عبد اللّه انصارى ـ: ما در مسجد پيامبر خدا، در مدينه، نزد ايشان بوديم كه يكى از ياران ايشان، سخن از بهشت به ميان آورد. پيامبر خدا فرمود: «خداوند، بيرقى از نور دارد كه دسته اش از زِبَرجَد است. خداوند متعال، دو هزار سال پيش از آن كه آسمان را بيافريند، اين بيرق را آفريد و بر آن نوشته شده است: معبودى جز اللّه نيست. محمّد، فرستاده خداست و خاندان محمّد، بهترينِ مردم اند و تو ـ اى على ـ گرامى ترينِ خلق هستى». در اين هنگام، على عليه السلام گفت: ستايش، خداى را كه ما را بدين [دين] رهنمون شد و به واسطه تو، ما را كرامت و شرافت بخشيد. پيامبر خدا فرمود: «اى على! آيا نمى دانى كه هر كس ما را دوست بدارد و دوستىِ ما را به دل بگيرد، خداوند متعال، او را با ما سكونت مى دهد؟». سپس اين آيه را تلاوت فرمود: «در قرارگاه راستى، نزد پادشاهى توانا» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـ: اى على! هر كس فرزندان تو را دوست بدارد، تو را دوست داشته است و هر كس تو را دوست بدارد، مرا دوست داشته است و هر كس مرا دوست بدارد، خدا را دوست داشته است و هر كس خدا را دوست بدارد، خداوند، او را به بهشت مى برد. هر كس فرزندان تو را دشمن بدارد، تو را دشمن داشته است و هر كس تو را دشمن بدارد، مرا دشمن داشته است و هر كس مرا دشمن بدارد، خدا را دشمن داشته است و هر كس خدا را دشمن بدارد، بر خداوند رواست كه او را به دوزخ ببرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس ما را در دلش دوست بدارد و با دست و زبانش يارى مان رساند، من و او در عِلّيّين علّيين، درجه اى است والا در بهشت. خواهيم بود. هر كس ما را در دل، دوست بدارد و با زبانش يارى مان رساند، امّا با دست خود، ما را يارى نرساند، در درجه پايين تر آن خواهد بود و هر كس ما را در دل، دوست بدارد و دست و زبانش را از ما دريغ كند، در درجه پايين ترى قرار خواهد گرفت.