پرهيزگاران در قيامت
8 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ في قولهِ تعالى: «يَومَ نَحشُرُ المُتَّقينَ إلَى الرَّحْمنِ وَفْدا» ـ: إنَّ الوَفدَ لا يَكونونَ إلّا رُكبانا، اُولئكَ رِجالٌ اتَّقَوا اللّهَ فأحَبَّهُمُ اللّهُ وَاختَصَّهُم ورَضِيَ أعمالَهُم، فسَمّاهُمُ المُتَّقينَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره آيه «روزى كه پرهيزگاران را به سوى [خداوند] رحمان، گروه گروه محشور كنيم» ـگروه (وَفْد)، ۲ جز سواره نيستند. آنان، مردانى هستند كه پرواى خدا در پيش گرفتند. پس خداوند دوستدار آنها شد و برگزيد و از كارهايشان خشنود گرديد. از اين رو، آنان را پرهيزگاران ناميد.
عنه صلى الله عليه و آلهـ لَمّا سَألَهُ عَلِيٌّ عليه السلام عَن هذِه الآيةِ: «يَومَ نَحْشُرُ المُتَّقينَ إلَى الرَّحْمنِ وَفْدا» يا رَسولَ اللّهِ، ما الوَفدُ إلّا رَكبٌ؟ ـ: والّذي نَفسي بِيَدِهِ إنَّهُم إذا خَرَجوا مِن قُبورِهِمُ استَقبَلوا بِنُوقٍ بِيضٍ لَها أجنِحَةٌ عَلَيها رِحالُ الذَّهَبِ، شُرُكُ نِعالِهِم نورٌ يَتَلَألأُ، كُلُّ خُطوَةٍ مِنها مِثلُ مَدِّ البَصَرِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ هنگامى كه على عليه السلام از ايشان درباره آيه «روزى كه پرهيزگاران را به سوى [خداوند]رحمان، گروه گروه محشور مى كنيم» پرسيد و گفت: اى پيامبر خدا! آيا گروه هاى اعزامى، جز سواره هستند؟ ـ: سوگند به آن كه جانم در دست اوست، پرهيزگاران چون از قبرهاى خود بيرون آيند، با شترانِ سفيد بالدارى كه جهازشان طلاست، رو به رو مى شوند. بند كفش هايشان نورى درخشان است، فاصله هر قدم آن شتران، به اندازه اى است كه چشم كار مى كند.
۱.الترغيب والترهيب: ج 4 ص 494 ح 3 وراجع: تمام الحديث.
عنه صلى الله عليه و آله:أربَعٌ مَن كُنَّ فيهِ أمِنَ يَومَ الفَزَع الأكبَرِ: إذا اُعطِيَ شَيئا قالَ: الحَمدُ للّهِِ، و إذا أذنَبَ ذَنبا قالَ: أستَغفِرُ اللّهَ، وإذا أصابَتهُ مُصيبَةٌ قالَ: إنّا للّهِِ وإنّا إلَيهِ راجِعونَ، وإذا كانَت لَهُ حاجَةٌ سَألَ رَبَّهُ، وإذا خافَ شَيئا لَجَأ إلى رَبِّهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چهار چيز است كه در هر كس باشد، از آن روز وحشتِ بزرگ، در امان است: هر گاه چيزى به او داده شود، بگويد: «الحمد للّه»؛ هر گاه گناهى مرتكب شود بگويد: «استغفر اللّه»؛ اگر مصيبتى به او رسد، بگويد: «إنّا للّه و إنّا اليه راجعون»؛ و هر گاه نيازى داشته باشد، آن را از پروردگارش بخواهد و هر گاه از چيزى بترسد، به پروردگارش پناه برَد.
۱.تنبيه الخواطر: ج 2 ص 237.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس با فحشا و شهوتى رو به رو شود و از ترس خداوند عز و جلاز آن دورى كند، خداوند، آتش را بر او حرام مى گرداند و از آن وحشت بزرگ، ايمنش دارد و آنچه را كه در كتاب خود در آيه «و براى آن كه از مقام و عظمت پروردگارش بترسد، دو بهشت است» به او وعده داده است، عملى سازد.
عنه صلى الله عليه و آله:مَن مَقَتَ نَفسَهُ دُونَ مَقتِ النّاسِ آمَنَهُ اللّهُ مِن فَزَعِ يَومِ القِيامَةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس به جاى دشمنى با مردم، با نفْس خود دشمنى ورزد، خداوند، او را از هراس روز قيامت، ايمن مى دارد.
۱.ثواب الأعمال: ص 216 ح 1 عن عبيداللّه بن الحسن، بحار الأنوار: ج 75 ص 48 ح 10.
عنه صلى الله عليه و آله:شِعارُ المُؤمِنِينَ يَومَ يُبعَثُونَ مِن قُبورِهِم: لا إلهَ إلّا اللّهُ وعلى اللّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ المؤمنونَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شعار مؤمنان در روزى كه از گورهايشان بر انگيخته مى شوند، اين است: «خدايى جز اللّه نيست و مؤمنان بايد به خدا توكّل كنند».
۱.كنز العمّال: ج 14 ص 385 ح 39032 نقلاً عن ابن مردويه عن عائشة.
عنه صلى الله عليه و آله:شِعارُ المؤمنينَ يومَ القِيامَةِ في ظُلَمِ القِيامَةِ: لا إلهَ إلّا أنتَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در تاريكى هاى قيامت، شعار مؤمنان اين است: «خدايى جز تو نيست».
۱.كنز العمّال: ج 14 ص 385 ح 39033 نقلاً عن الشيرازي عن ابن عمرو.