حدیث دربارهپرهيزگاران در قيامت
عنه صلى الله عليه و آلهـ لَمّا سَألَهُ عَلِيٌّ عليه السلام عَن هذِه الآيةِ: «يَومَ نَحْشُرُ المُتَّقينَ إلَى الرَّحْمنِ وَفْدا» يا رَسولَ اللّهِ، ما الوَفدُ إلّا رَكبٌ؟ ـ: والّذي نَفسي بِيَدِهِ إنَّهُم إذا خَرَجوا مِن قُبورِهِمُ استَقبَلوا بِنُوقٍ بِيضٍ لَها أجنِحَةٌ عَلَيها رِحالُ الذَّهَبِ، شُرُكُ نِعالِهِم نورٌ يَتَلَألأُ، كُلُّ خُطوَةٍ مِنها مِثلُ مَدِّ البَصَرِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ هنگامى كه على عليه السلام از ايشان درباره آيه «روزى كه پرهيزگاران را به سوى [خداوند]رحمان، گروه گروه محشور مى كنيم» پرسيد و گفت: اى پيامبر خدا! آيا گروه هاى اعزامى، جز سواره هستند؟ ـ: سوگند به آن كه جانم در دست اوست، پرهيزگاران چون از قبرهاى خود بيرون آيند، با شترانِ سفيد بالدارى كه جهازشان طلاست، رو به رو مى شوند. بند كفش هايشان نورى درخشان است، فاصله هر قدم آن شتران، به اندازه اى است كه چشم كار مى كند.
۱.الترغيب والترهيب: ج 4 ص 494 ح 3 وراجع: تمام الحديث.