حدیث دربارهكسانى كه بدون حسابرسى به بهشت مى روند

عنه صلى الله عليه و آله:يَقولُ اللّهُ تعالى: أيْ عِباديَ الّذينَ قاتَلوا في سَبيلي، وقُتِلوا واُوذوا في سَبيلي، وجاهَدوا في سَبيلي، ادْخُلوا الجَنّةَ، فيَدخُلونَها بغَيرِ عَذابٍ ولا حِسابٍ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال مى فرمايد: «اى بندگان من كه در راه من جنگيديد و در راه من كشته شديد و آزار ديديد و در راه من جهاد كرديد! به بهشت درآييد». پس آنان، بى آن كه عذابى بينند وحسابرسى شوند، به بهشت در مى آيند.

۱.كنز العمّال: ج 6 ص 480 ح 16635 عن ابن عمرو.

کلیدواژه‌ها حسابرسی کسانی که بدون حسابرسی به بهشت می روند حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره آيه «آن گاه، كتاب را به كسانى كه برگزيده ايم، به ارث دهيم.» ـ: پيشتازان، بدون حسابرسى به بهشت روند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از دنيا همان اندازه كه گرسنگىِ تو را برطرف سازد و بدن برهنه ات را بپوشانَد، تو را بس است. اگر خانه اى باشد كه تو را محفوظ دارد، چه خوب! و اگر مَركبى باشد كه سوارش شوى، كه به به! و اگر اينها را نداشتى، به همان نان و آب سبو بسنده كن، كه بيش از آن، يا سبب بازخواست تو خواهد شد، يا مايه عذاب تو خواهد گشت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در روز رستاخيز، خداوند براى گروهى از امّت من، بال هايى مى روياند كه با آنها از گورهاى خود به بهشت پرواز مى كنند و در آن، به گشت و گذار مى پردازند و هر گونه بخواهند، از نعمت هايش برخوردار مى شوند. فرشتگان از آنها مى پرسند: آيا حسابرسى شديد؟ پاسخ مى دهند: ما حسابى نديديم. مى پرسند: آيا از صراط گذشتيد؟ پاسخ مى دهند: ما صراطى نديديم. مى پرسند: آيا دوزخ را ديديد؟ پاسخ مى دهند: ما چيزى نديديم. فرشتگان مى گويند: شما از امّتِ كه هستيد؟ پاسخ مى دهند: از امّت محمّد صلى الله عليه و آله. فرشتگان مى گويند: شما را به خدا سوگند مى دهيم؛ به ما بگوييد كه اعمال شما در دنيا چه بود؟ پاسخ مى دهند: دوخصلت در ما بود كه خداوند، به فضل رحمت خود، ما را بدين مقام رساند. مى پرسند: آن دو خصلت كدام است؟ مى گويند: ما در خلوت و تنهايىِ خود، از معصيت خدا شرم مى كرديم، و به همان اندكْ روزى اى كه قسمت ما شده بود، خشنود بوديم. پس فرشتگان مى گويند: اين مقام، حقّ شماست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون روز قيامت شود، خداوند، همه خلايق را در بيابانى پهناور جمع مى كند و آواز دهنده اى از جانب خدا ندا مى دهد: «كجايند شكيبايان؟». سپس آواز دهنده ديگرى ندا مى دهد: «. كجايند بخشندگان؟». آن گاه، آواز دهنده اى از جانب خداوند عز و جل ـ با صدايى كه همگان بشنوند ـ فرياد مى زند: «كجايند همسايگان خانه خدا ـ كه شكوهش بزرگ است ـ؟». پس گروهى از مردم برمى خيزند. دسته اى از فرشتگان به استقبالشان مى روند و به آنان مى گويند: اعمال شما در سراى دنيا چه بود كه به سبب آن، امروز همسايگان خانه خداوند متعال شده ايد؟ آنان مى گويند: ما براى خدا يكديگر را دوست مى داشتيم، براى خدا به يكديگر بذل و بخشش مى كرديم و براى خدا به ديدار هم مى رفتيم. پس آواز دهنده اى از جانب خدا آواز مى دهد: «راست مى گويند بندگان من. راه را بر آنان بگشاييد تا بدون حسابرسى، به همسايگىِ خدا در بهشت بروند».