حدیث دربارهابراهيم

عنه صلى الله عليه و آله:اُتيَ بإبراهيمَ يَومَ النّارِ إلَى النّارِ، فلَمّا أبصَرَها قالَ: حَسبُنا اللّهُ ونِعمَ الوَكيلُ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روزى كه مى خواستند ابراهيم را به آتش افكنند، او را به سوى آتش بردند. چون چشمش به آتش افتاد، فرمود: «خداوند، ما را كافى است و او نيكو حمايتگرى است».

۱.كنز العمال: ج 11 ص 484 ح 32288 نقلاً عن حلية الأولياء عن أنس.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی نبوت پیامبران قبل از اسلام +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:امّا [براى مشاهده] ابراهيم عليه السلام، به همنشين خودتان (من) بنگريد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اين كه مى گوييم: ابراهيم، خليل خداست، كلمه «خليل»، برگرفته از «خَلَّة» يا «خُلَّة» است. «خَلَّة»، به معناى فقر و نيازمندى است؛ چرا كه او به پروردگار خود، نيازمند و محتاج بود و از همه بُريد و به او روى آورد و از غير او روى گردانْد و اظهار بى نيازى كرد و اين، در زمانى بود كه خواستند او را در آتش افكنند و با منجنيق پرتابش كنند. خداوند، جبرئيل عليه السلام را فرستاد و به او فرمود: «بنده ام را درياب». جبرئيل، خود را به ابراهيم ـ كه در ميان هوا بود ـ رسانيد و گفت: هر فرمانى دارى به من بگو؛ زيرا خداوند، مرا براى يارى تو فرستاده است. ابراهيم عليه السلام فرمود: «نه. خداوند، مرا بسنده است و او نيكو حمايتگرى است. من از غير او چيزى نمى خواهم و به هيچ كس جز او نيازى ندارم». پس، خداوند، او را خليل خود ناميد، يعنى نيازمند و محتاج به خود و كسى كه از همه بُريده و به او روى آورده است.