حدیث دربارهعوامل ناخوشايندى بدا

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:يَقولُ اللّهُ عز و جل:. ما مِن أهلِ قَريَةٍ، ولا أهلِ بَيتٍ، ولا رَجُلٍ بِبادِيَةٍ ۱، كانوا عَلى ما أحبَبتُ مِن طاعَتي، ثُمَّ تَحَوَّلوا عَنها إلى ما كَرِهتُ مِن مَعصِيَتي، إلّا تَحَوَّلتُ لَهُم عَمّا يُحِبّونَ مِن رَحمَتي إلى ما يَكرَهونَ مِن غَضَبي. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل مى فرمايد:. «اهل هيچ شهر و خانه اى، و هيچ مرد باديه نشينى نيست كه مرا آن چنان كه من دوست دارم، پيروى كند و سپس به حالتى كه من نمى پسنديدم، تغيير كند، و از من نافرمانى نمايد، مگر اين كه من چيزهايى از رحمتم را كه دوست مى دارد، به چيزهايى از خشمم كه نمى پسندد، تغيير مى دهم».

۱.البداوة خلاف الحضر، وسمّيت الباديةُ باديةً لبروزها وظهورها، وقيل للبرّيّة بادية؛ لكونها ظاهرة بارزة (تاج العروس: ج 19 ص 191 «بدو»).

۲.كنز العمّال: ج 16 ص 137 ح 44166 نقلاً عن ابن مردويه عن الإمام عليّ عليه السلام.

کلیدواژه‌ها قضا و قدر حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی بدا در قضا +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه حاكم ستم كند، بارانْ اندك مى شود، و هر گاه اهل ذمّه فريب داده شوند، دشمنى شان آشكار مى گردد، و هر گاه گناهانْ پديدار شوند، زلزله رُخ مى دهد، و هر گاه امر به معروف كم شود، حرامْ مباح مى گردد و اين، همان تبديل شدن [نعمت ها به نقمت ها]، سپس پشت كردن [دنيا]، و سپس نابود گشتن است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه زِنا علنى گشت، مرگِ ناگهانى، بسيار مى گردد، و هر گاه كم فروشى شد، خداوند به قحط و كمبود، گرفتارشان مى سازد، و هر گاه از پرداخت زكات خوددارى كردند، زمين [نيز] بركت هايش را (اعم از: كشت و ميوه ها و معدن) باز مى دارد، و هر گاه در داورى ها ستم نمودند، همديگر را بر ستم و تجاوز، يارى مى رسانند، و هر گاه پيمان ها را شكستند، خداوند، دشمنشان را بر آنان چيره مى سازد، و هر گاه قطع رحِم نمودند، دارايى ها در دستان اشرار قرار مى گيرد، و هر گاه امر به معروف و نهى از منكر نكردند و از نيكانِ اهل بيتم پيروى ننمودند، خداوند، بَدانشان را بر ايشان چيره مى نمايد، آن گاه نيكانشان دعا مى كنند؛ ولى اجابت نمى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پنج چيز است كه هر گاه به آنها گرفتار شديد، از آنها به خدا پناه بريد: هرگز در ميان قومى گناه، پديدار نگشت، كه آن را علنى كرده باشند، مگر اين كه در بين آنان طاعون و بيمارى هايى كه در گذشتگانشان نبود، پديد آمد؛ و در وزن و ترازو كم نگذاشتند، مگر اين كه به قحطى و تنگ دستى شديد و ستم پادشاه گرفتار آمدند؛ و از پرداخت زكاتْ خوددارى ننمودند، جز اين كه از باران آسمان، محروم شدند و اگر حيوانات نبودند، باران نمى ديدند؛ و پيمان خداوند عز و جل و فرستاده اش را نشكستند، جز اين كه خداوند، دشمنشان را بر آنان چيره ساخت، به طورى كه فقط بعضى از آنچه را كه در دستانشان بود، در اختيار گرفتند؛ و به غير آنچه خداوند نازل كرده بود، حكم نكردند، جز اين كه عذابشان را در بينشان قرار داد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه پنج چيز در ميان شما بود، با پنج چيز، هدف قرار مى گيريد: هر گاه رِبا خورديد، به زمين، فرو برده مى شويد؛ و هر گاه در ميان شما زنا پديدار گشت، گرفتار مرگ مى شويد؛ و هر گاه حاكمان ستم كردند، حيوانات مى ميرند؛ و هر گاه اهل آيين (پيروان اديان آسمانى) مورد ستم قرار گرفتند، دولتْ نابود مى گردد؛ و هر گاه سنّت مرا رها كرديد، بدعت پديد مى آيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه فرمان روايان ستم كردند، خشك سالى پديد مى آيد، و هر گاه از پرداخت زكاتْ خوددارى شود، حيواناتْ نابود مى گردند، و هر گاه زنا پديدار شود، فقر و تنگ دستى شايع مى گردد، و هر گاه پيمان با اهل ذمّه شكسته شود، كافرانْ سلطه پيدا مى كنند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ قومى پيمانشان را نشكستند، جز اين كه دشمنانشان بر آنان مسلّط شدند، و هيچ قومى ستم نكردند، جز اين كه كشتار در بينشان رواج يافت، و هيچ قومى از پرداخت زكات خوددارى نكردند، مگر اين كه از باران، محروم شدند، و گناه در ميان آنان، پديدار نگشت، مگر اين كه مرگ در بينشان گسترش يافت، و هيچ قومى در پيمانه و وزن كردن، كم نگذاشتند، جز اين كه به قحطى گرفتار آمدند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه مسلمانان، دانشمندانشان را دشمن بدارند و ساختمان هاى بازارشان را بلند كنند [و مال اندوزى را بر ساير كارها ترجيح دهند] و بر پايه انباشت ثروت، ازدواج نمايند، خداوند عز و جل آنان را با چهار چيز، هدف قرار مى دهد: قحطى روزگار، ستم پادشاه، خيانت داوران، و يورش دشمن.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه اهل ذمّه مورد ستم قرار بگيرند، پيروزى از آنِ دشمن خواهد شد، و هر گاه زِنا رواج يابد، اسارت، بسيار مى گردد، و هر گاه لواطْ گسترش يابد، خداوند عز و جل دست [رحمت] خود را از آفريدگان برمى دارد و ديگر برايش مهم نيست كه در كدام سرزمين، نابود مى شوند.