عوامل ناخوشايندى بدا
10 حدیث
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل مى فرمايد:. «اهل هيچ شهر و خانه اى، و هيچ مرد باديه نشينى نيست كه مرا آن چنان كه من دوست دارم، پيروى كند و سپس به حالتى كه من نمى پسنديدم، تغيير كند، و از من نافرمانى نمايد، مگر اين كه من چيزهايى از رحمتم را كه دوست مى دارد، به چيزهايى از خشمم كه نمى پسندد، تغيير مى دهم».
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه حاكم ستم كند، بارانْ اندك مى شود، و هر گاه اهل ذمّه فريب داده شوند، دشمنى شان آشكار مى گردد، و هر گاه گناهانْ پديدار شوند، زلزله رُخ مى دهد، و هر گاه امر به معروف كم شود، حرامْ مباح مى گردد و اين، همان تبديل شدن [نعمت ها به نقمت ها]، سپس پشت كردن [دنيا]، و سپس نابود گشتن است.
عنه صلى الله عليه و آله:إذا ظَهَرَ الزِّنا كَثُرَ مَوتُ الفَجأَةِ، وإذا طُفِّفَ المِكيالُ أخَذَهُمُ اللّهُ بِالسِّنينَ وَالنَّقصِ، وإذا مَنَعُوا الزَّكاةَ مَنَعَتِ الأَرضُ بَرَكَتَها مِنَ الزَّرعِ وَالثِّمارِ وَالمَعادِنِ، وإذا جاروا فِي الأَحكامِ تَعاوَنوا عَلَى الظُّلمِ وَالعُدوانِ، وإذا نَقَضُوا العُهودَ سَلَّطَ اللّهُ عَلَيهِم عَدُوَّهُم، وإذا قَطَعُوا الأَرحامَ جُعِلَتِ الأَموالُ في أيدِي الأَشرارِ، وإذا لَم يَأمُروا بِمَعروفٍ، ولَم يَنهَوا عَن مُنكَرٍ، ولَم يَتَّبِعُوا الأَخيارَ مِن أهلِ بَيتي، سَلَّطَ اللّهُ عَلَيهِم شِرارَهُم فَيَدعو خِيارُهُم فَلا يُستَجابُ لَهُم. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه زِنا علنى گشت، مرگِ ناگهانى، بسيار مى گردد، و هر گاه كم فروشى شد، خداوند به قحط و كمبود، گرفتارشان مى سازد، و هر گاه از پرداخت زكات خوددارى كردند، زمين [نيز] بركت هايش را (اعم از: كشت و ميوه ها و معدن) باز مى دارد، و هر گاه در داورى ها ستم نمودند، همديگر را بر ستم و تجاوز، يارى مى رسانند، و هر گاه پيمان ها را شكستند، خداوند، دشمنشان را بر آنان چيره مى سازد، و هر گاه قطع رحِم نمودند، دارايى ها در دستان اشرار قرار مى گيرد، و هر گاه امر به معروف و نهى از منكر نكردند و از نيكانِ اهل بيتم پيروى ننمودند، خداوند، بَدانشان را بر ايشان چيره مى نمايد، آن گاه نيكانشان دعا مى كنند؛ ولى اجابت نمى شوند.
۱.ثواب الاعمال: ص 300 ح 1 عن أبي حمزة الثمالي عن الإمام الباقر عليه السلام.
عنه صلى الله عليه و آله:خَمسٌ إذا أدرَكتُموهُنَّ فَتَعَوَّذوا بِاللّهِ عز و جل مِنهُنَّ: لَم تَظهَرِ الفاحِشَةُ في قَومٍ قَطُّ حَتّى يُعلِنوها إلّا ظَهَرَ فيهِمُ الطّاعونُ وَالأَوجاعُ الَّتي لَم تَكُن في أسلافِهِمُ الَّذينَ مَضَوا، ولَم يَنقُصُوا المِكيالَ وَالميزانَ إلّا اُخِذوا بِالسِّنينَ وشِدَّةِ المَؤونَةِ وجَورِ السُّلطانِ، ولم يَمنَعُوا الزَّكاةَ إلّا مُنِعُوا القَطرَ مِن السَّماءِ، ولَولَا البَهائِمُ لَم يُمطَروا، ولَم يَنقُضوا عَهدَ اللّهِ عز و جلوعَهدَ رَسولِهِ إلّا سَلَّطَ اللّهُ عَلَيهِم عَدُوَّهُم، فَأَخَذوا بَعضَ ما في أيديهِم، ولَم يَحكُموا بِغَيرِ ما أنزَلَ اللّهُ إلّا جَعَلَ بَأسَهُم بَينَهُم. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پنج چيز است كه هر گاه به آنها گرفتار شديد، از آنها به خدا پناه بريد: هرگز در ميان قومى گناه، پديدار نگشت، كه آن را علنى كرده باشند، مگر اين كه در بين آنان طاعون و بيمارى هايى كه در گذشتگانشان نبود، پديد آمد؛ و در وزن و ترازو كم نگذاشتند، مگر اين كه به قحطى و تنگ دستى شديد و ستم پادشاه گرفتار آمدند؛ و از پرداخت زكاتْ خوددارى ننمودند، جز اين كه از باران آسمان، محروم شدند و اگر حيوانات نبودند، باران نمى ديدند؛ و پيمان خداوند عز و جل و فرستاده اش را نشكستند، جز اين كه خداوند، دشمنشان را بر آنان چيره ساخت، به طورى كه فقط بعضى از آنچه را كه در دستانشان بود، در اختيار گرفتند؛ و به غير آنچه خداوند نازل كرده بود، حكم نكردند، جز اين كه عذابشان را در بينشان قرار داد.
۱.ثواب الأعمال: ص 301 ح 2 عن أبان الأحمر عن أبي جعفر عليه السلام؛ السيرة النبويّة لابن هشام: ج 4 ص 280 عن ابن عمر.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه پنج چيز در ميان شما بود، با پنج چيز، هدف قرار مى گيريد: هر گاه رِبا خورديد، به زمين، فرو برده مى شويد؛ و هر گاه در ميان شما زنا پديدار گشت، گرفتار مرگ مى شويد؛ و هر گاه حاكمان ستم كردند، حيوانات مى ميرند؛ و هر گاه اهل آيين (پيروان اديان آسمانى) مورد ستم قرار گرفتند، دولتْ نابود مى گردد؛ و هر گاه سنّت مرا رها كرديد، بدعت پديد مى آيد.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه فرمان روايان ستم كردند، خشك سالى پديد مى آيد، و هر گاه از پرداخت زكاتْ خوددارى شود، حيواناتْ نابود مى گردند، و هر گاه زنا پديدار شود، فقر و تنگ دستى شايع مى گردد، و هر گاه پيمان با اهل ذمّه شكسته شود، كافرانْ سلطه پيدا مى كنند.
۱.أخفرتُ الرَّجُلَ: إذا نقضت عهده وذمامه، والهمزة فيه للإزالة: أي أزلتُ خفارته (النهاية: ج 2 ص 52 «خفر»). في المصدر: «خُضِرَت»، والصواب ما أثبتناه.
۲.الإدالة: الغلبة، يُقالُ: اُديلَ لنا على أعدائنا أي نُصرنا عليهم، ومنه: «نُدالُ عليه ويُدالُ علينا» أي يغلبُنا مرّة ونغلبه اُخرى (لسان العرب: ج 11 ص 252 «دوَلَ»).
۳.شعب الإيمان: ج 6 ص 16 ح 7369 عن ابن عمر.
عنه صلى الله عليه و آله:ما نَقَضَ قَومٌ عَهدَهُم إلّا سُلِّطَ عَلَيهِم عَدُوُّهُم، وما جارَ قَومٌ إلّا كَثُرَ القَتلُ بَينَهُم، وما مَنَعَ قَومٌ الزَّكاةَ إلّا حُبِسَ القَطرُ عَنهُم، ولا ظَهَرَت فيهِمُ الفاحِشَةُ إلّا فَشا فيهِمُ المَوتُ، وما يُخسِرُ قَومٌ المِكيالَ وَالميزانَ إلّا اُخِذوا بِالسِّنينَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ قومى پيمانشان را نشكستند، جز اين كه دشمنانشان بر آنان مسلّط شدند، و هيچ قومى ستم نكردند، جز اين كه كشتار در بينشان رواج يافت، و هيچ قومى از پرداخت زكات خوددارى نكردند، مگر اين كه از باران، محروم شدند، و گناه در ميان آنان، پديدار نگشت، مگر اين كه مرگ در بينشان گسترش يافت، و هيچ قومى در پيمانه و وزن كردن، كم نگذاشتند، جز اين كه به قحطى گرفتار آمدند.
۱.إرشاد القلوب: ص 71؛ السنن الكبرى: ج 3 ص 483 ح 6397 نحوه.
عنه صلى الله عليه و آله:إذا أبغَضَ المُسلِمونَ عُلَماءَهُم، وأظهَروا عِمارَةَ أسواقِهِم وتَناكَحوا عَلى جَمعِ الدَّراهِمِ، رَماهُمُ اللّهُ عز و جل بِأَربَعِ خِصالٍ: بِالقَحطِ مِنَ الزَّمانِ، وَالجَورِ مِنَ السُّلطانِ، وَالخِيانَةِ مِن وُلاةِ الأَحكامِ، وَالصَّولَةِ مِنَ العَدُوِّ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه مسلمانان، دانشمندانشان را دشمن بدارند و ساختمان هاى بازارشان را بلند كنند [و مال اندوزى را بر ساير كارها ترجيح دهند] و بر پايه انباشت ثروت، ازدواج نمايند، خداوند عز و جل آنان را با چهار چيز، هدف قرار مى دهد: قحطى روزگار، ستم پادشاه، خيانت داوران، و يورش دشمن.
۱.المستدرك على الصحيحين: ج 4 ص 361 ح 7923 عن ابن أبي مليكة عن الإمام عليّ عليه السلام.
عنه صلى الله عليه و آله:إذا ظُلِمَ أهلُ الذِّمَّةِ كانَتِ الدَّولَةُ دَولَةَ العَدُوِّ، وإذا كَثُرَ الزِّنا كَثُرَ السِّباءُ، وإذا كَثُرَ اللّوطِيَّةُ رَفَعَ اللّهُ عز و جل يَدَهُ عَنِ الخَلقِ، فَلا يُبالي في أيِّ وادٍ هَلَكوا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه اهل ذمّه مورد ستم قرار بگيرند، پيروزى از آنِ دشمن خواهد شد، و هر گاه زِنا رواج يابد، اسارت، بسيار مى گردد، و هر گاه لواطْ گسترش يابد، خداوند عز و جل دست [رحمت] خود را از آفريدگان برمى دارد و ديگر برايش مهم نيست كه در كدام سرزمين، نابود مى شوند.
۱.العِينة: هو أن يبيع من رجل سلعةً بثمن معلوم إلى أجل، ثمّ يشتريها منه بأقلّ من الثمن الذي باعها به (النهاية: ج 3 ص 333 «عين»).
۲.سنن أبي داوود: ج 3 ص 274 ح 3462 عن ابن عمر.
۳.عينه، معامله اى است كه در آن، كسى كالايى را به قيمت معلوم و مدّت دار به فردى بفروشد و سپس همان را به قيمت كمتر و بدون مدّت از او بخرد.
۴.اشاره به اشتغال مفرط پرورش گاو توام با غفلت از معنويت.