حدیث دربارهعوامل ناخوشايندى بدا

عنه صلى الله عليه و آله:إذا كانَت فيكُم خَمسٌ رُميتُم بِخَمسٍ: إذا أكَلتُمُ الرِّبا رُميتُم بِالخَسفِ، وإذا ظَهَرَ فيكُمُ الزِّنا اُخِذتُم بِالمَوتِ، وإذا جارَتِ الحُكّامُ ماتَتِ البَهائِمُ، وإذا ظُلِمَ أهلُ المِلَّةِ ۱ ذَهَبَتِ الدَّولَةُ، وإذا تَرَكتُمُ السُّنَّةَ ظَهَرَتِ البِدعَةُ. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه پنج چيز در ميان شما بود، با پنج چيز، هدف قرار مى گيريد: هر گاه رِبا خورديد، به زمين، فرو برده مى شويد؛ و هر گاه در ميان شما زنا پديدار گشت، گرفتار مرگ مى شويد؛ و هر گاه حاكمان ستم كردند، حيوانات مى ميرند؛ و هر گاه اهل آيين (پيروان اديان آسمانى) مورد ستم قرار گرفتند، دولتْ نابود مى گردد؛ و هر گاه سنّت مرا رها كرديد، بدعت پديد مى آيد.

۱.الملَّةُ: الدِّينُ، كملَّة الإسلام، والنصرانية، واليهوديّة، وقيل: هي معظم الدِّين، وجملة ما يجيء به الرُّسُلُ (النهاية: ج 4 ص 360 «ملل»).

۲.إرشاد القلوب: ص 71.

کلیدواژه‌ها قضا و قدر حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی بدا در قضا +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل مى فرمايد:. «اهل هيچ شهر و خانه اى، و هيچ مرد باديه نشينى نيست كه مرا آن چنان كه من دوست دارم، پيروى كند و سپس به حالتى كه من نمى پسنديدم، تغيير كند، و از من نافرمانى نمايد، مگر اين كه من چيزهايى از رحمتم را كه دوست مى دارد، به چيزهايى از خشمم كه نمى پسندد، تغيير مى دهم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه حاكم ستم كند، بارانْ اندك مى شود، و هر گاه اهل ذمّه فريب داده شوند، دشمنى شان آشكار مى گردد، و هر گاه گناهانْ پديدار شوند، زلزله رُخ مى دهد، و هر گاه امر به معروف كم شود، حرامْ مباح مى گردد و اين، همان تبديل شدن [نعمت ها به نقمت ها]، سپس پشت كردن [دنيا]، و سپس نابود گشتن است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه زِنا علنى گشت، مرگِ ناگهانى، بسيار مى گردد، و هر گاه كم فروشى شد، خداوند به قحط و كمبود، گرفتارشان مى سازد، و هر گاه از پرداخت زكات خوددارى كردند، زمين [نيز] بركت هايش را (اعم از: كشت و ميوه ها و معدن) باز مى دارد، و هر گاه در داورى ها ستم نمودند، همديگر را بر ستم و تجاوز، يارى مى رسانند، و هر گاه پيمان ها را شكستند، خداوند، دشمنشان را بر آنان چيره مى سازد، و هر گاه قطع رحِم نمودند، دارايى ها در دستان اشرار قرار مى گيرد، و هر گاه امر به معروف و نهى از منكر نكردند و از نيكانِ اهل بيتم پيروى ننمودند، خداوند، بَدانشان را بر ايشان چيره مى نمايد، آن گاه نيكانشان دعا مى كنند؛ ولى اجابت نمى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پنج چيز است كه هر گاه به آنها گرفتار شديد، از آنها به خدا پناه بريد: هرگز در ميان قومى گناه، پديدار نگشت، كه آن را علنى كرده باشند، مگر اين كه در بين آنان طاعون و بيمارى هايى كه در گذشتگانشان نبود، پديد آمد؛ و در وزن و ترازو كم نگذاشتند، مگر اين كه به قحطى و تنگ دستى شديد و ستم پادشاه گرفتار آمدند؛ و از پرداخت زكاتْ خوددارى ننمودند، جز اين كه از باران آسمان، محروم شدند و اگر حيوانات نبودند، باران نمى ديدند؛ و پيمان خداوند عز و جل و فرستاده اش را نشكستند، جز اين كه خداوند، دشمنشان را بر آنان چيره ساخت، به طورى كه فقط بعضى از آنچه را كه در دستانشان بود، در اختيار گرفتند؛ و به غير آنچه خداوند نازل كرده بود، حكم نكردند، جز اين كه عذابشان را در بينشان قرار داد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه فرمان روايان ستم كردند، خشك سالى پديد مى آيد، و هر گاه از پرداخت زكاتْ خوددارى شود، حيواناتْ نابود مى گردند، و هر گاه زنا پديدار شود، فقر و تنگ دستى شايع مى گردد، و هر گاه پيمان با اهل ذمّه شكسته شود، كافرانْ سلطه پيدا مى كنند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ قومى پيمانشان را نشكستند، جز اين كه دشمنانشان بر آنان مسلّط شدند، و هيچ قومى ستم نكردند، جز اين كه كشتار در بينشان رواج يافت، و هيچ قومى از پرداخت زكات خوددارى نكردند، مگر اين كه از باران، محروم شدند، و گناه در ميان آنان، پديدار نگشت، مگر اين كه مرگ در بينشان گسترش يافت، و هيچ قومى در پيمانه و وزن كردن، كم نگذاشتند، جز اين كه به قحطى گرفتار آمدند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه مسلمانان، دانشمندانشان را دشمن بدارند و ساختمان هاى بازارشان را بلند كنند [و مال اندوزى را بر ساير كارها ترجيح دهند] و بر پايه انباشت ثروت، ازدواج نمايند، خداوند عز و جل آنان را با چهار چيز، هدف قرار مى دهد: قحطى روزگار، ستم پادشاه، خيانت داوران، و يورش دشمن.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه اهل ذمّه مورد ستم قرار بگيرند، پيروزى از آنِ دشمن خواهد شد، و هر گاه زِنا رواج يابد، اسارت، بسيار مى گردد، و هر گاه لواطْ گسترش يابد، خداوند عز و جل دست [رحمت] خود را از آفريدگان برمى دارد و ديگر برايش مهم نيست كه در كدام سرزمين، نابود مى شوند.