حدیث دربارهاز قضاى حتمى ، گريزى نيست

حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص) ج ۳، ص ۲۰۳، ح ۱۵۶۱

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

از قضاى حتمى ، گريزى نيست

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إذا جاءَ القَضاءُ، ضاقَ الفَضاءُ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه قضا بيايد، عرصه تنگ مى گردد.

۱.عوالي اللآلي: ج 1 ص 292 ح 165، بحار الأنوار: ج 77 ص 165 ح 2.

کلیدواژه‌ها قضا و قدر حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی اقسام قضا و قدر +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سوگند به آن كه جان محمّد به دست اوست، اگر همه امّت بكوشند تا سودى به تو برسانند، نمى توانند، مگر آن چيزى كه خدا براى تو مقرّر نموده است.

حلية الأولياءـ به نقل از اَنَس ـ: ده سال در خدمت پيامبر خدا بودم. هرگز مرا براى انجام دادن كارى نفرستاد و آن كار انجام نشد، مگر اين كه فرمود: «اگر قضا بود، مى شد» يا «اگر قَدَر بود، مى شد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر خدا بخواهد بنده اى در سرزمينى بميرد، براى او در آن جا حاجتى قرار مى دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه خداوند عز و جل بخواهد قضا و قَدَرش را جامه عمل بپوشاند، خردِ خردمندان را سلب مى كند تا قضا و قدرش را در ميان آنان عملى سازد. هر گاه كارش انجام گرفت، خردشان را باز مى گردانَد و پشيمانى رُخ مى دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه خداى متعال، جامه عمل پوشيدن كارى را بخواهد، فكر هر صاحبْ خِردى را سلب مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه خداوند، جامه عمل پوشيدن كارى را اراده نمايد، خِرد مردان را بر مى كَنَد تا كارش را به انجام رساند. وقتى كارش را به انجام رساند، خردشان را باز مى گردانَد و پشيمانى رُخ مى دهد.

الغيبة، نعمانىـ به نقل از عبد اللّه بن عبّاس ـ: پيامبر خدا به پدرم فرمود: «اى عبّاس! واى بر نوادگان من از نسل تو و واى بر فرزندان تو از نسل من!». گفت: اى پيامبر خدا! آيا از زنان، دورى كنم؟ (خود را عقيم سازم؟). فرمود: «همانا علم خداوند عز و جل انجام گرفته و كارها به دست اوست و اين كار، به زودى درباره فرزندان من، محقّق مى شود».

تاريخ دمشقـ به نقل از محمّد سعدى ـ: مردى از انصار نزد پيامبر خدا آمد و گفت: مى خواهم با زنى ازدواج كنم، برايم دعا كن. فرمود: «اگر اسرافيل و جبرئيل و ميكائيل و حاملان عرش، براى تو دعا كنند، در حالى كه من هم ميان آنها باشم، جز با زنى كه براى تو نوشته شده [و مقدّر] گرديده است، ازدواج نمى كنى».