حدیث دربارهاز قضاى حتمى ، گريزى نيست
الغيبة للنعماني عن عبد اللّه بن عبّاس:قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله لِأَبي: يا عَبّاسُ، وَيلٌ لِذُرِّيَّتي مِن وُلدِكَ، ووَيلٌ لِوُلدِكَ مِن وُلدي، فَقالَ: يا رَسولَ اللّهِ، أفَلا أجتَنِبُ النِّساءَ، أو قالَ: أفَلا أجُبُّ ۱ نَفسي؟
قالَ: إنَّ عِلمَ اللّهِ عز و جل قَد مَضى، وَالاُمورُ بِيَدِهِ، وإنَّ الأَمرَ سَيَكونُ في وُلدي. ۲
الغيبة، نعمانىـ به نقل از عبد اللّه بن عبّاس ـ: پيامبر خدا به پدرم فرمود: «اى عبّاس! واى بر نوادگان من از نسل تو و واى بر فرزندان تو از نسل من!».
گفت: اى پيامبر خدا! آيا از زنان، دورى كنم؟ (خود را عقيم سازم؟).
فرمود: «همانا علم خداوند عز و جل انجام گرفته و كارها به دست اوست و اين كار، به زودى درباره فرزندان من، محقّق مى شود».