حدیث دربارهحكمت هاى جامع

أمثال الشرق و الغرب:لقمان، در حالى كه پسرش را موعظه مى كرد، گفت: «پسرم! از دروغ بپرهيز؛ چرا كه دين تو را تباه مى كند، و جوان مردىِ تو را نزد مردم، از بين مى برد، و جايگاهت را پايين مى آورد، و مقامت را ضايع مى سازد. در نتيجه، هر گاه حديث نقل كنى، كسى از تو نمى پذيرد، و هر گاه سخن بگويى، كسى تأييدت نمى كند. وقتى چنين شدى، خيرى در زندگى براى تو نيست، و هر گاه مردم در كار تو بر اين موضوع آگاه شدند، [اگر] راست هم بگويى، تو را متّهم مى كنند، و شخصيت تو را تحقير مى كنند، و از همنشينى با تو، بيزار مى شوند، و رازشان را از تو پنهان مى دارند، و خبرشان را مهر و موم مى كنند و [از تو] مى پوشانند، و درباره كار دينشان، از تو كناره مى گيرند، و در هيچ يك از احوالشان، تو را امين نمى شمارند. اين همه، وضعيت تو در دل مردم است؛ ولى بزرگ تر از آن، دشمنىِ خدا و كيفر او در آخرت است».