حدیث دربارهادب معاشرت با مردم

بياض تاج الدين:قالَ لُقمانُ: إذا أَصحَبتَ إنسانا فَانظُر إلى عَقلِهِ أكثَرَ مِمّا تَنظُرُ إلى ذَنبِهِ؛ فَإِنَّ ذَنبَهُ لَكَ ۱ وعَقلَهُ لَهُ ولَكَ. العاقِلُ مَن يَستَدِلُّ بِأَسرارِ الوُجوهِ عَلى أسرارِ القُلوبِ، العاقِلُ ما يَرى بِأَوَّلِ رَأيِهِ آخِرَ الاُمورِ، ويَهتِكُ عَن مُبهَماتِها ظُلَمَ السُّتورِ. العَقلُ يَستَنبِطُ دَفائِنَ القُلوبِ، ويَستَخرِجُ وَدائِعَ الغُيوبِ. ۲
بياض تاج الدين:لقمان عليه السلام گفت: «هر گاه به انسانى برخوردى، دقّتت در خِردش بيشتر از گناهش باشد؛ چرا كه گناه او براى خودش است؛ ولى خِردش، هم براى اوست و هم براى تو. خردمند، كسى است كه با رازِ چهره ها، بر راز دل ها استدلال كند، و با نظر نخستش، پايان كارها را ببيند و از مبهم هاى آنها، پرده هاى تاريكى را بزدايد. خرد، گنج هاى دل ها را بيرون مى آورد و امانت هاى غيب ها را استخراج مى كند».
۱.كذا في المصدر والصحيح «له».
۲.بياض تاج الدين احمد وزير: ج 2 ص 45.

احادیث دیگر این موضوع

۸