حدیث دربارهادب معاشرت با مردم
كشف الريبة:قالَ لُقمانُ الحَكيمُ لاِبنِهِ: يا بُنَيَّ، إنّى موصيكَ بِخِلالٍ، إن تَمَسَّكتَ بِهِنَّ لَم تَزَل سَيِّدا: اُبسُط خُلُقَكَ لِلقَريبِ وَالبَعيدِ، وأمسِك جَهلَكَ عَنِ الكَريمِ وَاللَّئيمِ، وَاحفَظ إخوانَكَ، وصِل أقارِبَكَ، وآمِنهُم مِن قَبولِ ساعٍ أو سَمّاعٍ باغٍ يُريدُ إفسادَكَ، ويَرومُ خِداعَكَ، وَليَكُن إخوانُكَ مَن إذا فارَقتَهُم وفارَقوكَ لَم تَغتَبهُم ولَم يَغتَبوكَ. ۱
كشف الريبه:لقمان حكيم به پسرش گفت: «اى پسرم! تو را به خصلت هايى سفارش مى كنم كه اگر بدانها چنگ بزنى، هرگز از بزرگى نيفتى؛ خُلقت را براى دور و نزديك بگشا، و نادانى ات را از كريم و لئيم باز دار، و برادرانت را مراقبت كن، و با خويشانت صله رحم كن و آنان را از پذيرفتنِ [سخنِ] خبر چين و زورگويى كه مى خواهد تو را به فساد و فريب وا دارد، ايمن بدار. برادرانت بايد كسانى باشند كه هر گاه از آنان جدا شدى يا آنان از تو جدا شدند، غيبتشان نكنى و آنان نيز تو را غيبت نكنند».
۱.كشف الريبة: ص 47، الحلم لابن أبي الدنيا: ص 47 ح 50.