ياد خدا

الاختصاصـ به نقل از اَوزاعى، درباره آنچه لقمان عليه السلام به پسرش گفت ـ: اى پسرم! كم بگو، و در همه جا خداوند عز و جل را ياد كن؛ زيرا خدا تو را هشدار داد و بر حذر داشت و بينا و آگاه ساخت.

محبوب القلوب:لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! خداوند عز و جل را بسيار ياد كن؛ چرا كه خداوند متعال، ياد كننده كسى است كه او را ياد كند».

البداية و النهايةـ به نقل از وَهْب ـ: لقمان به پسرش گفت: «مَثَل بيداران و غافلان، همان مَثَل نور و ظلمت است».

امام صادق عليه السلام:لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! مجالس را با دو چشمانت، آگاهانه انتخاب كن. پس اگر گروهى را ديدى كه خدا را ياد مى كنند، همراهشان بنشين؛ زيرا اگر عالم باشى، هم دانشت به تو سود مى رساند و هم آنهابر دانشت مى افزايند، و اگر نادان باشى، تو را دانش مى آموزند و چه بسا خداوند بر آنان نظر رحمت افكنَد، پس تو را نيز در بر گيرد».

البداية و النهايةـ به نقل از عُبَيد بن عُمَيرـ: لقمان به پسرش گفت: «. اى پسرم! در مجلسى كه خدا در آن ياد نمى شود، ننشين؛ زيرا اگر تو عالم باشى، علمت تو را سودى نمى رسانَد و اگر كودن باشى،[اهل آن مجلس]بر كودنىِ تو مى افزايد، و اگر خداوند بعد از آن، با سخطش با آنان رفتار كند، تو را هم در بر گيرد.

الزهد، ابن مباركـ به نقل از ابن ابى مُلَيكه ـ: لقمان همواره مى گفت: «خدايا! يارانِ مرا از غافلان قرار مده؛ آنان كه هر گاه يادت كنم، يارى ام نكنند و هر گاه فراموشت كنم، [تو را] به يادم نياورم و هر گاه فرمان دهم، اطاعتم نكنند و هر گاه ساكت شوم، اندوهگينم سازند».