حدیث دربارهغذا خوردن با بينوايان
المناقب:مَرَّ [الحُسَينُ عليه السلام] بِمَساكينَ وهُم يَأكُلونَ كِسَرا لَهُم عَلى كِساءٍ، فَسَلَّمَ عَلَيهِم فَدَعَوهُ إلى طَعامِهِم، فَجَلَسَ مَعَهُم، وقالَ: لَولا أنَّهُ صَدَقَةٌ لَأَكَلتُ مَعَكُم.
ثُمَّ قالَ: قوموا إلى مَنزِلي. فَأَطعَمَهُم وكَساهُم وأمَرَ لَهُم بِدَراهِمَ. ۱
المناقب، ابن شهرآشوب:امام حسين عليه السلام بر بينوايانى گذشت كه تكّه نانى نهاده بر عبايشان را مى خوردند. امام عليه السلام به آنان سلام داد. ايشان هم او را به غذا دعوت كردند. امام عليه السلام با آنان نشست و فرمود: «اگر صدقه [و بر ما اهل بيت، حرام]نبود، با شما مى خوردم».
سپس فرمود: «با من به خانه ام بياييد».
به آنان غذا و لباس داد و فرمان داد تا چند درهمى به آنها بدهند.
۱.المناقب لابن شهرآشوب: ج 4 ص 66، بحار الأنوار: ج 44 ص 191 ح 3.