حدیث دربارهدعوت به جهاد

وقعة صفّينـ پس از يادكرد سخن اميرمؤمنان و امام حسن عليه السلام در فراخوان مردم به جهاد قبل از حركت براى جنگ با معاويه ـ: سپس، حسين بن على عليه السلام به سخنرانى ايستاد و خدا را ستود و او را ثنا گفت، آن گونه كه سزاوارش بود و پس از آن فرمود: «اى كوفيان! شما دوستان [ما] و بزرگواريد و جامه زيرينيد، و نه رويين. بكوشيد آنچه را ميان شما كهنه گشته، احيا كنيد و آنچه را بر شما دشوار گشته، آسان سازيد و آنچه را پراكنده شده، پيوند دهيد. هان كه جنگ، شرّش زشت و مزه اش تلخ است و جرعه هايى به سختى فرو رونده است! هر كس خود را براى آن آماده كند و ساز و برگش را فراهم آورد و جراحت هايش به گاه ورود، او را رنجيده نكند، مردِ جنگ است و هر كس بدان بشتابد، پيش از آن كه هنگامش در رسد و بى آن كه ببيند چه كارى بايد برايش انجام دهد، سزاوار آن است كه به قومش سودى نرساند و خود را تباه كند. به يارى خدا، از او مى خواهيم كه با [ايجاد] الفتش، شما را استوار بدارد». سپس فرود آمد و بيشترِ مردم، دعوت على عليه السلام را در حركت و جهاد، اجابت كردند.