حدیث دربارهوفادارى ياران امام

مثير الأحزان:امام حسين عليه السلام يارانش را گِرد آورد و پس از حمد و ثناى الهى فرمود: «امّا بعد، من، نه يارانى وفادارتر و بهتر از ياران خود مى شناسم، نه خاندانى برقرار كننده پيوند و نيكوكارتر از خاندانم. خداوند، به همه شما از جانب من» جزاى خير دهد. بدانيد كه من به شما اذن دادم برويد، كه مجازيد و حقّى بر گردن شما ندارم. اين، شب است كه شما را پوشانده است. پس آن را مَركب خود كنيد». برادران و پسران امام و پسران عبد اللّه بن جعفر به او گفتند: چرا چنين كنيم؟ براى اين كه پس از تو باقى بمانيم؟! خدا، اين را از ما نبيند. عبّاس، برادرش، آغازگر اين سخن بود و سايرين هم پيروى كردند. امام عليه السلام به پسران مسلم بن عقيل فرمود: «كشته شدن مسلم براى شما بس است. برويد كه من به شما اذن دادم». امّا آنان گفتند: به خدا سوگند، نه! هرگز از تو جدا نمى شويم تا با شمشيرهايمان از تو محافظت كنيم و جلو تو كشته شويم.