حدیث دربارهتعداد امامان اهل بيت

كفاية الأثر عن يحيى بن يعمن:كُنتُ عِندَ الحُسَينِ عليه السلام إذ دَخَلَ عَلَيهِ رَجُلٌ مِنَ العَرَبِ مُتَلَثِّما أسمَرُ شَديدُ السُّمرَةِ، فَسَلَّمَ ورَدَّ الحُسَينُ عليه السلام، فَقالَ:. أخبِرني عَن عَدَدِ الأَئِمَّةِ بَعدَ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله. قالَ: اِثنا عَشَرَ؛ عَدَدَ نُقَباءِ بَني إسرائيلَ. قالَ: فَسَمِّهِم لي. قالَ: فَأَطرَقَ الحُسَينُ عليه السلام مَلِيّا ثُمَّ رَفَعَ رَأسَهُ فَقالَ: نَعَم اُخبِرُكَ يا أخَا العَرَبِ، إنَّ الإِمامَ وَالخَليفَةَ بَعدَ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله أميرُ المُؤمِنينَ عَلِيٌّ عليه السلام وَالحَسَنُ وأنَا وتِسعَةٌ مِن وُلدي، مِنهُم عَلِيٌّ ابني، وبَعدَهُ مُحَمَّدٌ ابنُهُ، وبَعدَهُ جَعفَرٌ ابنُهُ، وبَعدَهُ موسَى ابنُهُ، وبَعدَهُ عَلِيٌّ ابنُهُ، وبَعدَهُ مُحَمَّدٌ ابنُهُ، وبَعدَهُ عَلِيٌّ ابنُهُ، وبَعدَهُ الحَسَنُ ابنُهُ، وبَعدَهُ الخَلَفُ المَهدِيُّ هُوَ التّاسِعُ مِن وُلدي، يَقومُ بِالدّينِ في آخِرِ الزَّمانِ. ۱

كفاية الأثرـ به نقل از يحيى بن يعمن ـ: نزد امام حسين عليه السلام بودم كه مرد عربى نقابدار و به شدّت گندم گون، بر او درآمد و سلام كرد. امام حسين عليه السلام پاسخ سلامش را داد. آن مرد پرسيد:. تعداد امامان پس از پيامبر خدا را به من بگو. فرمود: «دوازده نفر، به عدد نقيبان بنى اسرائيل». گفت: آنان را برايم نام ببر. امام حسين عليه السلام مدّتى سر به زير افكند و سپس، سر برداشت و فرمود: «باشد، اى برادر عرب! خبرت مى كنم. امام و جانشين پس از پيامبر خدا، اميرمؤمنان على و حسن عليهماالسلام و من و نُه فرزند من اند كه از جمله آنها، پسرم على است و پس از او پسرش محمّد، و پس از او پسرش جعفر، و پس از او پسرش موسى، و پس از او پسرش على، و پس از او پسرش محمّد، و پس از او پسرش على، و پس از او پسرش حسن، و پس از او جانشين، مهدى است كه نهمين نفر از نسل من است و در آخر زمان، دين را برپا مى دارد.

۱.كفاية الأثر: ص 232، بحار الأنوار: ج 36 ص 384 ح 5.

کلیدواژه‌ها حکمت های عقیدتی و سیاسی امامت اهل بیت تعداد امامان اهل بیت

احادیث دیگر این موضوع

كفاية الأثرـ به نقل از ابراهيم بن يزيد سمّان، از پدرش، از امام حسين عليه السلام ـ: عربى باديه نشين بر پيامبر خدا درآمد و مى خواست مسلمان شود و مارمولكى داشت كه از صحرا صيد كرده و در آستين خود، جاى داده بود. پيامبر خدا، اسلام را بر آن باديه نشين عرضه كرد. عرب گفت: اى محمّد! به تو ايمان نمى آورم تا اين كه اين مارمولك، به تو ايمان بياورد. سپس، مارمولك را از آستينش پرتاب كرد. مارمولك از مسجد بيرون پريد و گريخت. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اى مارمولك! من كيستم؟». گفت: تو محمّد بن عبد اللّه بن عبد المطّلب بن هاشم بن عبد مناف هستى. فرمود: «اى مارمولك! چه كسى را مى پرستى؟». گفت: كسى را مى پرستم كه دانه را آفريد و خلق را پديد آورد و ابراهيم را خليل خود گرفت و با موسى راز گفت و تو را ـ اى محمّد ـ برگزيد. عرب گفت: گواهى مى دهم كه خدايى جز خداوند يكتا نيست و تو، پيامبر برحقّ خدايى. پس اى پيامبر خدا! به من بگو آيا پيامبرى پس از تو هست؟ فرمود: «نه. من، آخرين پيامبرم؛ امّا پس از من، امامانى از نسل من هستند كه به عدالت، قيام مى كنند و به عدد نقيبان بنى اسرائيل اند. نخستين آنها، على بن ابى طالب است كه امام و جانشين پس از من است و نُه تن از امامان از پشتِ او هستند» و دستش را بر سينه من نهاد و افزود: «و نهمين آنان، قائم است و در آخِر زمان، به دينْ قيام مى كند، همان گونه كه من در اوّل زمان به آن قيام كردم». پس اعرابى چنين سرود: هان، اى پيامبر خدا! تو راستگويىپس بر مهدى و هادى ات (ره يافته و راهنمايت) مبارك باد! دين حنيف را براى ما آوردىاز پىِ آن كه طاغوت هايى همچون خر را مى پرستيديم. اى بهترين برانگيخته و اى بهترين فرستادهبه سوى اِنس و جِن! دعوتت را اجابت كرديم. در زندگى و مرگ، ميان همه مبارك باشىولادت و آمدنت مبارك باد! پيامبر خدا فرمود: «اى برادر بنى سُليمى! آيا مالى دارى؟». گفت: به آن كه تو را به نبوّت، گرامى داشت و به رسالت، اختصاص داد، ميان چهار هزار خانه بنى سليم، فقيرتر از من نيست. پيامبر صلى الله عليه و آله او را بر ماده شترى سوار كرد و او به سوى قومش بازگشت و ماجرا را بازگو كرد. گفتند: عرب، به طمع شتر، اسلام آورد! پس بقيّه روز را در صُفّه صُفّه به ايوان مسجد پيامبر خدا گفته مى شود كه يك پلّه از زمين، بالاتر بود و محلّ زندگى فقيران و غريبان بود. ماند و چيزى نخورد و صبحِ فردا به نزد پيامبر خدا آمد و گفت: اى مردى كه او را از دست نمى دهيم!تو پيامبرِ بر حقّ خدايى. اين را مى دانيم. و دين تو، اسلام، دينى است كه آن را بزرگ مى داريمامّا با اسلام، چيزى هم مى خواهيم كه بخوريم. تو حقيقت را آوردى و [نيز] چيزى براى خوراندن. پيامبر صلى الله عليه و آله لبخند زد و فرمود: «اى على! نياز باديه نشين را برآور». على عليه السلام او را به منزل فاطمه عليهاالسلام برد و سيرش كرد و ماده شترى و مقدار زيادى خرما به او بخشيد.

كفاية الأثرـ به نقل از موسى بن عبد ربّه ـ: شنيدم كه امام حسين عليه السلام در مسجد پيامبر صلى الله عليه و آله و در زمان حيات پدرش امام على عليه السلام مى فرمود: از پيامبر خدا شنيدم كه فرمود: «نخستين چيزى كه خدا آفريد، حجاب هايش بود كه بر ستون هاى آن نوشت: لا اله الا اللّه، محمّد رسول اللّه، و على وصىّ رسول اللّه. سپس، عرش را آفريد و بر ستون هايش نوشت: لا إله إلا اللّه، محمّد رسول اللّه، على وصىّ رسول اللّه. سپس زمين ها را آفريد و بر كوه هاى بزرگ آن نوشت: لا اله الا اللّه، محمّد رسول اللّه، على وصىّ رسول اللّه. سپس لوح را آفريد و بر كرانه هاى آن نوشت: لا اله الا اللّه، محمّد رسول اللّه، على وصىّ رسول اللّه. پس هر كس ادّعا مى كند كه پيامبر صلى الله عليه و آله را دوست مى دارد، امّا وصى (على عليه السلام) را دوست ندارد، دروغ مى گويد و هر كس ادّعا مى كند كه پيامبر صلى الله عليه و آله را مى شناسد، ولى وصى را نمى شناسد، كفر ورزيده است». سپس فرمود: «اهل بيت من، مايه امان شمايند. پس آنها را به سبب محبّت من، دوست بداريد و بديشان، چنگ در زنيد تا هرگز گم راه نشويد». گفته شد: اهل بيت تو چه كسانى اند، اى پيامبر خدا؟ فرمود: «على و دو نوه من و نُه تن از فرزندان حسين، كه امامانى امين و معصوم اند. آگاه باشيد كه ايشان، اهل بيت و عترت من و از گوشت و خون من اند».

الأمالى، صدوقـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: على عليه السلام فرمود: به پيامبر خدا گفتم: از تعداد امامان پس از خودت، مرا آگاه كن. فرمود: «اى على! آنان، دوازده نفرند كه نخستين آنان، تويى و آخرين آنها، قائم است».

كفاية الأثرـ به سندش، از امام حسين، از امام حسن عليهماالسلام ـ: پيامبر خدا فرمود: «امامانِ پس از من، به تعداد نقيبان بنى اسرائيل و حواريان (ياران خاص) عيسى عليه السلام هستند. هر كس آنان را دوست بدارد، مؤمن است و هر كس دشمنشان بدارد، منافق است. آنان، حجّت هاى خدا ميان خلقش و نشانه هاى او ميان آفريده هايش هستند».

كمال الدينـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: من و برادرم، خدمت جدّم پيامبر خدا رسيديم. پيامبر صلى الله عليه و آله مرا بر يك ران خود و حسن را بر ران ديگر نشانْد. سپس ما را بوسيد و فرمود: «پدرم فداى شما دو امامِ نيكو گردد! خداوند، شما دو تن را از [نسل]من و پدر و مادرتان برگزيده است و از پشتِ تو ـ اى حسين ـ نُه امامْ برگزيده است كه نهمينِ آنها قائمِ ايشان است و همه شما در فضيلت و منزلت، نزد پروردگار متعال، يكسانيد».

كمال الدينـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: از اميرمؤمنان، درباره اين سخن پيامبر خدا كه: «من در ميان شما دو چيز گران سنگ به يادگار مى نهم: كتاب خدا و عترتم»، پرسيده شد كه «عترت» چه كسانى هستند؟ اميرمؤمنان فرمود: «من و حسن و حسين و امامان نُه گانه از فرزندان حسين، كه نهمين آنها مهدىِ ايشان و قائمِ آنهاست. آنان، هرگز از كتاب خدا جدا نمى شوند و كتاب خدا هم از ايشان جدا نمى شود تا در كنار حوض [كوثر] بر پيامبر خدا وارد آيند».

الصراط المستقيمـ از امام حسين عليه السلام ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله به ما سفارش نمود كه امامانِ پس از او به عدد نقيبان بنى اسرائيل است.