حدیث دربارهفضيلت هاى اهل بيت

تأويل الآيات الظاهرة عن الإمام الحسين عليه السلامـ لِأَصحابِهِ بِالطَّفِّ ـ: أوَ لا اُحَدِّثُكُم بِأَوَّلِ أمرِنا وأمرِكُم مَعاشِرَ أولِيائِنا ومُحِبّينا وَالمُبغِضينَ لِأَعدائِنا، لِيُسهِلَ عَلَيكُمُ احتِمالَ ما أنتمُ لَهُ مُعَرَّضونَ؟ قالوا: بَلى، يَابنَ رَسولِ اللّهِ. قالَ: إنَّ اللّهَ لَمّا خَلَقَ آدَمَ وسَوّاهُ وعَلَّمَهُ أسماءَ كُلِّ شَيءٍ وعَرَضَهُم عَلَى المَلائِكَةِ، جَعَلَ مُحَمَّدا وعَلِىّ ا وفاطِمَةَ وَالحَسَنَ وَالحُسَينَ أشباحا خَمسَةً في ظَهرِ آدَمَ، وكانَت أنوارُهُم تُضيءُ فِي الآفاقِ مِنَ السَّماواتِ وَالحُجُبِ وَالجِنانِ وَالكُرسِيِّ وَالعَرشِ، ثُمَّ أمَرَ اللّهُ المَلائِكَةَ بِالسُّجودِ لاِدَمَ تَعظيما لَهُ، وإنَّهُ قَد فَضَّلَهُ بِأَن جَعَلَهُ وِعاءً لِتِلكَ الأَشباحِ الَّتي قَد عَمَّ أنوارُهَا الآفاقَ، فَسَجَدوا إلاّ إبليسَ أبى أن يَتَواضَعَ لِجَلالِ عَظَمَةِ اللّهِ، وأن يَتَواضَعَ لِأَنوارِنا أهلَ البَيتِ، وقَد تَواضَعَت لَهَا المَلائِكَةُ كُلُّها، فَاستَكبَرَ وتَرَفَّعَ بِإِبائِهِ ذلِكَ وتَكَبُّرِهِ وكانَ مِنَ الكافِرينَ. ۱

تأويل الآيات الظاهرة:امام حسين عليه السلام در كربلا، خطاب به يارانش فرمود: «آيا سرآغازِ كار خود و شما، و دوستان و دوستداران ما و دشمنان با دشمنان ما را برايتان نگويم تا تحمّل آنچه خود را در معرضش قرار داده ايد، برايتان آسان شود؟». گفتند: چرا، اى فرزند پيامبر خدا! فرمود: «خداوند، چون آدم عليه السلام را آفريد و كامل كرد و نام هاى همه چيز را به او ياد داد و بر فرشتگان عرضه داشت، محمّد و على و فاطمه و حسن و حسين را پنج روح در پشتِ آدم عليه السلام قرار داد و نورهايشان، در افق آسمان ها و حجاب ها و بهشت و كرسى و عرش مى تابيد. سپس، خداوند، فرشتگان را از سرِ تعظيم به سجود در برابر آدم عليه السلام فرمان داد؛ زيرا او را بزرگ داشته و ظرفِ اين پنج روحى قرار داده بود كه نورشان، همه افق ها را فرا گرفته بود. پس فرشتگان، سجده كردند، جز ابليس، كه از فروتنى در برابر شكوه عظمت الهى و نورهاى ما اهل بيت، خوددارى ورزيد، در حالى كه همه فرشتگان در برابر آن، فروتنى كرده بودند. پس كبر ورزيد و با خوددارى ورزيدن [از سجده] و تكبّرش از كافران شد».

۱.تأويل الآيات الظاهرة: ج 1 ص 44 ح 18، التفسير المنسوب إلى الإمام العسكري عليه السلام: ص 219 ح 101، بحار الأنوار: ج 11 ص 150 ح 25.

کلیدواژه‌ها حکمت های عقیدتی و سیاسی اهل بیت فضیلت های اهل بیت

احادیث دیگر این موضوع

تأويل الآيات الظاهرةـ به نقل از زيد بن على، از امام زين العابدين، از امام حسين عليهماالسلام ـ: پيامبر خدا، در اتاق امّ سلمه بود كه مقدارى حريره براى ايشان آوردند. على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام را دعوت كرد و از آن خوردند. سپس، عبايى خيبرى بر آنها گستراند و فرمود: « «خداوند، اراده كرده كه آلودگى را از شما اهل بيت، دور دارد و شما را در كمال پاكيزگى بدارد» ». امّ سلمه گفت: من هم با آنها هستم، اى پيامبر خدا؟ فرمود: «تو بر خير هستى».

الفتوحـ از امام حسين عليه السلام ـ: ما اهل بيت طهارتيم كه خداى عز و جل]درباره ما] بر پيامبرش محمّد صلى الله عليه و آله چنين نازل كرد: «خداوند، اراده كرده كه آلودگى را از شما اهل بيت، دور دارد و شما را در كمال پاكيزگى بدارد» .

المناقب، ابن شهرآشوبـ از امام حسين عليه السلام (درباره سخن خداى متعال: «آنان كه اگر در زمين قدرتشان بدهيم، نماز برپا مى دارند» ـ: اين [آيه]، درباره ما اهل بيت است.

الفتوحـ از امام حسين عليه السلام ـ: ما خاندان پيامبر خداييم. حق، در ميان ماست و زبان ما به حق گوياست.

كمال الدينـ به سندش، از امام حسين، از پدرش امام على عليهماالسلام ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «من، در ميان شما دو چيز گران بها به جا نهادم: كتاب خدا و خاندانم، اهل بيتم. آن دو، هيچ گاه از هم جدا نمى شوند تا آن كه در [قيامت و در كنار]حوض [كوثر]، بر من در آيند».

الكافىـ به نقل از حكم بن عُتَيبه ـ: مردى امام حسين عليه السلام را كه آهنگ كربلا داشت، در ثَعلبيه ثعلبيه، يكى از منزلگاه هاى راه مكّه به كوفه است و فاصله اش تا كوفه، نصف فاصله آن تا مكّه است. ديد. بر او درآمد و سلام داد. امام حسين عليه السلام از او پرسيد: «كجايى هستى؟». گفت: اهل كوفه ام. امام عليه السلام فرمود: «هان! به خدا سوگند، اى برادر كوفى! اگر تو را در مدينه مى ديدم، جاى پاى جبرئيل عليه السلام در خانه مان و جايگاه نزول او بر جدّمان را به تو نشان مى دادم. اى برادر كوفى! آيا آبشخور علمِ مردم، نزد ما باشد و آن گاه، آنها بدانند و ما ندانيم؟! اين، نشدنى است».

شواهد التنزيلـ به نقل از فاطمه دختر امام حسين، از پدرش امام حسين عليه السلام ـ: ماييم مستضعف، ما تحت سلطه هستيم و ماييم خاندانِ پيامبر خدا. هر كه ما را يارى دهد، پيامبر خدا را يارى داده است و هر كه ما را وا نهد، پيامبر خدا را وا نهاده است. ما و دشمنانمان، گِرد مى آييم «در روزى كه هر كس، هر عمل خيرى انجام داده، حاضر مى يابد» .

علل الشرائع:حبيب بن مظاهر اسدى به امام حسين عليه السلام گفت: شما پيش از آن كه خداى عز و جل، آدم عليه السلام را بيافريند، چه بوديد؟ امام عليه السلام فرمود: «ما تنديس هايى از نور بوديم كه گِرداگِرد عرش رحمان، مى چرخيديم و تسبيح و تهليل و سپاس گزارى را به فرشتگان مى آموختيم».