حدیث دربارهنام هاى مكّه

الإمام الكاظم عليه السلام ـ في جَوابِهِ سُؤالَ عَلِيِّ بنِ جَعفَرٍ عَن مَكَّةَ: لِمَ سُمِّيَت بَكَّةَ؟ ـ: لِأَنَّ النّاسَ يَبُكُّ بَعضُهُم بَعضًا بِالأَيدي، ولا يَكونُ إلاّ فِي المَسجِدِ حَولَ الكَعبَةِ ۱.

امام كاظم عليه السلام ـ در پاسخ سؤال على بن جعفر كه پرسيد: چرا مكّه را بكّه مى گويند؟ ـ: چون مردم يكديگر را با دست هايشان هُل مى دهند و اين جز در مسجد الحرام پيرامون كعبه نيست.

۱.قرب الإسناد: 237 / 929، تفسير العيّاشيّ: 1 / 187 / 98، علل الشرائع: 398 / 5 عن عبداللّه بن عليّ الحلبيّ عن الإمام الصادق عليه السلام، الفقيه: 2 / 193 / 2118 مرسلاً ومضمرًا وكلّها نحوه.

کلیدواژه‌ها فهرست مطالب مکه مکرمه حرم نام های مکه

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام ـ در پاسخ مردى از شاميان كه پرسيد: «چرا مكّه را «امّ القرى» ناميده اند؟» ـ: زيرا زمين از زير آن گسترده شده است.

امام على عليه السلام ـ در پاسخ كسى كه پرسيد: «جايگاه مكّه نسبت به بكّه چيست؟» ـ: مكّه، اطراف حرم است و بكّه جاى خانه خدا (كعبه) است. پرسيد: چرا «مكّه» ناميده شده است؟ فرمود: چون خداوند متعال، زمين را از زير اين شهر گسترده است. پرسيد: پس چرا «بكّه» ناميده شده است؟ فرمود: چون كه اين شهر، چشم جبّاران وگنهكاران را گريانده است.

امام باقر عليه السلام:بكّه جايگاه خانه خداست و مكّه، حرم است و اين همان سخن خداوند است «هر كس وارد آن شود، ايمن است».

امام صادق عليه السلام:محلّ خانه خدا «بكّه» است و آبادى «مكّه» است.

عبداللّه بن سنان:از امام صادق عليه السلام پرسيدم: چرا به كعبه، بكّه گفته اند؟ فرمود: به خاطر گريه مردم در اطراف آن و در خود آن.

امام صادق عليه السلام:مكّه را از اين جهت «بكّه» گفته اند كه مردم در آن (هنگام طواف) به يكديگر فشار مى آورند (و يكديگر را هل مى دهند).

معاوية بن عمّار:به امام صادق عليه السلام عرض كردم: در مكّه به نماز مى ايستم، در حالى كه در برابر من زن نشسته است يا عبور مى كند. حضرت فرمود: اشكالى ندارد. مكّه را به اين جهت بكّه گفته اند كه در آن زنان و مردان به هم مى خورند (و ازدحام پديد مى آيد).

امام رضا عليه السلام:مكّه را از اين رو مكّه گفته اند كه مردم در آن جا (در جاهليّت) سوت مى كشيدند. كسى را هم كه آهنگ اين شهر مى كرد، مى گفتند قَد مَكا (سوت كشيد) و اين همان سخن خداوند است كه فرمود: «و نمازشان كنار خانه خدا، جز سوت كشيدن و دست زدن نبود» مُكاء، سوت كشيدن است و تصديه، كف زدن.