حدیث دربارهدعا
الإمام الصادق عليه السلام:إذا دَنَوتَ مِنَ الحَجَرِ الأَسوَدِ فَارفَع يَدَيكَ، واحمَدِ اللّهَ وأثنِ عَلَيهِ، وصَلِّ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله، واسأَلِ اللّهَ أن يَتَقَبَّلَ مِنكَ، ثُمَّ استَلِمِ الحَجَرَ وقَبِّلهُ، فَإِن لَم تَستَطِع أن تُقَبِّلَهُ فَاستَلِمهُ بِيَدِكَ، فَإِن لَم تَستَطِع أن تَستَلِمَهُ بِيَدِكَ فَأَشِر إلَيهِ، وقُل:
«اللّهُمَّ أمانَتي أدَّيتُها، وميثاقي تَعاهَدتُهُ، لِتَشهَدَ لي بِالمُوافاةِ، اللّهُمَّ تَصديقًا بِكِتابِكَ، وعَلى سُنَّةِ نَبِيِّكَ، أشهَدُ أن لا إلهَ إلاَّ اللّهُ وَحدَهُ لا شَريكَ لَهُ، وأنَّ مُحَمَّدًا عَبدُهُ ورَسولُهُ، آمَنتُ بِاللّهِ، وكَفَرتُ بِالجِبتِ والطّاغوتِ وبِاللاّتِ والعُزّى وعِبادَةِ الشَّيطانِ، وعِبادَةِ كُلِّ نِدٍّ يُدعى مِن دونِ اللّهِ».
فَإِن لَم تَستَطِع أن تَقولَ هذا كُلَّهُ فَبَعضَهُ، وقُل:
«اللّهُمَّ إلَيكَ بَسَطتُ يَدي، وفيما عِندَكَ عَظُمَت رَغبَتي، فَاقبَل سَيحَتي ۱، واغفِر لي وارحَمني. اللّهُمَّ إنّيأعوذُبِكَ مِنَ الكُفرِ والفَقرِ ومَواقِفِ الخِزيِ فِي الدُّنيا والآخِرَةِ» ۲.
امام صادق عليه السلام:هرگاه به حجرالأسود نزديك شدى، دستانت را بالا ببر و خدا را حمدوثنا بگو وبر پيامبر صلى الله عليه و آله درود فرست واز خدا بخواه كه از تو بپذيرد. سپس دست به حجرالأسود كشيده آن را ببوس. اگر نتوانستى ببوسى، دست بر آن بكش و اگر نتوانستى دست بكشى، به آن اشاره كن و بگو:
«خدايا! امانتم را ادا كردم و پيمانم بود كه وفا كردم تا براى من بر وفاى به عهد، گواهى دهى (دهد). خدايا! كتاب تو را و سنت پيامبرت را پذيرفته ام. گواهى مى دهم كه جز خداى يكتا و بى شريك، معبودى نيست و محمد، بنده و فرستاده اوست. به خدا ايمان آوردم و به جِبت ۳ و طاغوت و لات و عُزّى و پرستش شيطان و پرستش هر آنچه جز خدا نظير او خوانده مى شود، كفر ورزيدم».
پس اگر همه اين ها را نتوانى بگويى، بخشى از آن را بگو، و بگو:
«خدايا! دستم را به سويت گشودم، رغبت من به آنچه نزد توست افزون است. پس تسبيح گويى مرا بپذير و مرا بيامرز و رحمت آور. خدايا! از كفر و فقر و جايگاه هاى خوارى در دنيا و آخرت به تو پناه مى برم».