حدیث دربارهدعا

الإمام الحسن عليه السلام ـ حينَ التَزَمَ الرُّكنَ ـ: «إلهي أنعَمتَ عَلَيَّ فَلَم تَجِدني شاكِرًا، وابتَلَيتَني فَلَم تَجِدني صابِرًا، فَلا أنتَ سَلَبتَ النِّعمَةَ بِتَركِ الشُّكرِ، ولا أَنتَ أدَمتَ الشِّدَّةَ بِتَركِ الصَّبرِ. إلهي لا يَكونُ مِنَ الكَريمِ إلاَّ الكَرَمُ» ۱.

امام حسن عليه السلام وقتى خود را به ركن [حجرالأسود]مى چسباند، چنين دعا مى كرد: «خدايا! بر من نعمت دادى و مرا سپاسگزار نيافتى، مرا به بلا فكندى و صابرم نيافتى، نه با ناسپاسى، نعمتت را از من گرفتى و نه با بى صبرى، گرفتارى مرا دوام بخشيدى. خدايا! از بزرگوار، جز بزرگى و كرم نيايد».

۱.العُدد القويّة: 35 / 27، البحار: 99 / 197 / 13 نقلاً عن كشف الغمّة ولم نجدها في النسخة التي بأيدينا، إحقاق الحقّ: 19 / 420.

کلیدواژه‌ها دعا حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام صادق عليه السلام:هرگاه به حجرالأسود نزديك شدى، دستانت را بالا ببر و خدا را حمدوثنا بگو وبر پيامبر صلى الله عليه و آله درود فرست واز خدا بخواه كه از تو بپذيرد. سپس دست به حجرالأسود كشيده آن را ببوس. اگر نتوانستى ببوسى، دست بر آن بكش و اگر نتوانستى دست بكشى، به آن اشاره كن و بگو: «خدايا! امانتم را ادا كردم و پيمانم بود كه وفا كردم تا براى من بر وفاى به عهد، گواهى دهى (دهد). خدايا! كتاب تو را و سنت پيامبرت را پذيرفته ام. گواهى مى دهم كه جز خداى يكتا و بى شريك، معبودى نيست و محمد، بنده و فرستاده اوست. به خدا ايمان آوردم و به جِبت جبت، هر معبود جز خدا است. لات و عزّى نام بت هاى مشركان است. و طاغوت و لات و عُزّى و پرستش شيطان و پرستش هر آنچه جز خدا نظير او خوانده مى شود، كفر ورزيدم». پس اگر همه اين ها را نتوانى بگويى، بخشى از آن را بگو، و بگو: «خدايا! دستم را به سويت گشودم، رغبت من به آنچه نزد توست افزون است. پس تسبيح گويى مرا بپذير و مرا بيامرز و رحمت آور. خدايا! از كفر و فقر و جايگاه هاى خوارى در دنيا و آخرت به تو پناه مى برم».