حدیث دربارهذبح شكار
شِهابُ بنُ عَبدِ رَبِّه:قُلتُ لِأَبي عَبدِاللّهِ عليه السلام: إنّي أتَسَحَّرُ بِفِراخٍ اُتِيَ بِها مِن غَيرِ مَكَّةَ، فَتُذبَحُ فِي الحَرَمِ فَأَتَسَحَّرُ بِها؟ فَقالَ: بِئسَ السَّحورُ سَحورُكَ! أما عَلِمتَ أنَّ ما أدخَلتَ بِهِ الحَرَمَ حَيًّا فَقَد حَرُمَ عَلَيكَ ذَبحُهُ وإمساكُهُ؟! ۱
شهاب بن عبد ربّه:به امام صادق عليه السلام گفتم: با جوجه هايى كه از غير مكّه مى آورند سَحرى مى خورم. آن ها را در حرم ذبح مى كنند و با آن سَحرى مى خورم. حضرت فرمود: سحرىِ تو سحرى بدى است. آيا نمى دانى آن چه را زنده وارد حرم كنند، ذبح و نگهداشتن آن بر تو حرام است؟
۱.الفقيه: 2 / 262 / 2270، وراجع التهذيب: 5 / 346 / 1200.