حدیث دربارهروزى تقدير و تقسيم شده است

توسعه اقتصادی ج ۲، ص ۵۳۶، ح ۸۷۶

امام علی علیه‌السلام

روزى تقدير و تقسيم شده است

عنه عليه السلام:لَم يَفُت نَفسا ما قُدِّرَ لَها مِنَ الرِّزقِ. ۱

امام على عليه السلام:روزىِ تقدير شده هيچ كس از او سلب نمى گردد.

۱.غرر الحكم: 7546.

کلیدواژه‌ها حکمت های اقتصادی خاستگاه های توسعه خاستگاه های اعتقادی ویژگی های روزی +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ يك از شما بيش از ديگرى كسب نتواند كرد. همانا خداوند مصيبت و مرگ را برنوشته و مايه گذران زندگى و كار را تقسيم فرموده است؛ پس مردم در اين ميان به سوى پايانْ گاه در حركتند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى فرزند آدم! چنان نيستى كه به آرزوى خويش رسى و مرگ خود را دور كنى و از روزى ات بازداشته شوى. پس اى بينوا، اى بينوا، اى بينوا! چرا خود را به سختى مى افكنى؟

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا خداوند براى هر كس روزى و مصيبت و مرگش را برنوشته است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه چيزى مى خواهى، از خدا بخواه؛ و هر گاه يارى مى جويى، از او بجوى. همانا قلم تقدير خداوند همه چيز را تا روز قيامت رقم زده است؛ پس اگر همه مردم بكوشند تا تو را به بهره اى برسانند كه خدا برايت برننوشته است، نتوانند كه چنين كنند؛ و اگر بكوشند تا به تو زيانى رسانند كه خدا برايت برننوشته است، چنين نتوانند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر همه آفريدگان گرد آيند تا تو را چيزى دهند كه خداوند نخواسته آن را به تو عطا فرمايد، نتوانند كه چنين كنند، و نيز اگر بخواهند تو را از چيزى بازدارند كه خدا خواسته آن را به تو عطا فرمايد، نتوانند. و همانا قلم تقدير خداوند هر چيز را كه تا روز قيامت پديد آيد، برنوشته است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در مناظره وى با عبداللّه بن ابى اميه ـ: حكمرانى از آن خدا است؛ آن گونه كه خواهد، قسمت مى نمايد و هر گونه خواهد، عمل مى كند؛ در كارهايش حكمت مى ورزد و در اعمالش ستوده است. و اين است گفته خداى تعالى: «و گفتند چرا اين قرآن بر مردى بزرگ از اين دو شهر (= مكه و طايف) فرو فرستاده نشده است؟» و پاسخ خداوند چنين است: «آيا آنان رحمت پروردگار تو را تقسيم مى كنند؟» ـ اى محمّد! ـ «ماييم كه ميان آنان مايه گذرانشان را در زندگانى دنيا تقسيم كرده ايم» . پس خداوند برخى از ما را به برخى ديگر نيازمند نموده است: اين را به دارايى آن؛ و آن را به كالا يا خدمت اين. پس مى نگرى كه بزرگ ترين پادشاه يا برترين توانگر گاه به درويش ترين فقير به گونه اى محتاج مى گردد: يا كالايى دارد كه وى را فراهم نيست و يا خدمتى تواند كرد كه آن پادشاه جز به يارى او از آن خدمت بهره مند نگردد و يا دانش و حكمتى دارد كه آن پادشاه بدان محتاج است و بايد از وى فراگيرد. پس هم آن فقير به دارايى اين پادشاه توانگر نياز دارد و هم اين پادشاه به دانش يا انديشه يا معرفت آن فقير محتاج است. آن پادشاه را نرسد كه گويد: «چرا دانش آن فقير در كنار دارايى من گرد نيامد؟» و آن فقير را نيز نرسد كه گويد: «چرا دارايى آن پادشاه توانگر با انديشه و دانش و حكمت ورزى هاى من يكجا گرد نيامد؟» خداى تعالى فرموده است: «برخى از ايشان را بر برخى ديگر برترى بخشيده ايم تا بعضى شان بعضى ديگر را به خدمت گيرند» . ـ سپس فرموده است: اى محمّد! به ايشان بگو: ـ «و رحمت پروردگار تو از آن چه ايشان گرد مى آورند، نيكوتر است» ؛ يعنى از دارايى هاى دنيا كه اينان انباشته مى كنند، بهتر است.

امام على عليه السلام:همانا امر پروردگار همانند باريدن باران، به فراخور تقديرى كه خداوند از بيش يا كم براى هر كس تعيين فرموده، از آسمان بر زمين فرود مى آيد. پس اگر هر يك از شما را مصيبتى در خاندان و دارايى و جانش در رسيد و برادرش را ديد كه خاندان و دارايى و جانش فزونى مى پذيرد، مبادا فريفته شود؛ زيرا انسان مسلمان مادام كه اظهار پستى نكرده ـ تا از وى به خوارى ياد گردد و مردم فرومايه به سبب آن، بر وى برانگيخته شوند ـ از خيانت بر كنار است و همانند قماربازى است تيزچنگ كه از نخستين تيرهاى قمار خود انتظار پيروزى دارد تا هم بهره اى به دست آورد و هم باخت هايش را جبران كند. چنين است حال انسان مسلمان بر كنار از خيانت كه يكى از دو نيكى را از خداوند انتظار مى برد: يا فراخواننده به سوى خدا = مرگ را، كه آن چه نزد او است براى انسان بهتر است؛ و يا روزى خدا را، كه در اين حال هم صاحب خاندان و دارايى است و هم دين و شرافت. همانا دارايى و فرزندان دستمايه دنيا است و عمل نيكو دستمايه آخرت؛ و گاه خداوند اين هر دو را به گروهى عطا فرمايد.

امام على عليه السلام:روزىِ هر انسان، همانند مرگ وى، به قلم تقدير درآمده است.