حدیث دربارهغم نخوردن براى روزىِ فردا

توسعه اقتصادی ج ۲، ص ۱۰۶۰، ح ۱۹۵۴

حضرت عیسی علیه‌السلام

غم نخوردن براى روزىِ فردا

عيسى عليه السلام:لا تَحبِس لِغَدٍ رِزقا؛ فَإِنَّها خَطيئَةٌ عَلَيكَ. ۱

عيسى عليه السلام:براى فردا روزى ذخيره مكن؛ كه اين كار گناهى بر تو است

۱.تنبيه الخواطر: 2 / 229؛ البداية والنهاية: 2 / 89 نحوه.

کلیدواژه‌ها حکمت های اقتصادی آفات توسعه موجبات مصونیت از آفات توسعه غم نخوردن برای روزی فردا

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! اندوه روزى فردا را مخور؛ كه هر فردايى را روزى اش فرا مى رسد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى ابن مسعود! اندوهِ روزى را مخور؛ كه خداى تعالى فرمايد: «هيچ جنبنده اى در زمين نيست، مگر آن كه روزى اش بر عهده خدا است» ؛ و هم فرمايد: «در آسمان است روزى شما و آن چه وعده داده مى شويد» .

المعجم الكبير از ابوهريره:رسول خدا صلى الله عليه و آله بر بلال درآمد و نزد او قدرى خرما يافت. فرمود: «اين چيست اى بلال؟» گفت: «ذخيره خرما است». فرمود: «واى بر تو اى بلال! آيا بيم ندارى كه آن در آتش، دود شود؟! اى بلال! انفاق كن و بيم ندار كه خداى دارنده عرش، روزى ات را كم سازد».

حلية الأولياء از اَنَس بن مالك:سه پرنده براى پيامبر صلى الله عليه و آله هديه آورده شد. يكى را بخورد و خدمتكارش آن دو ديگر را پنهان نمود. روز بعد، آن دو را نزد پيامبر آورد. وى فرمود: «آيا تو را نهى نكردم كه چيزى براى فردا نگذارى؟ همانا خداوند روزىِ هر فردايى را مى رساند».

مسند ابن حنبل از انس بن مالك:سه پرنده براى پيامبر صلى الله عليه و آله هديه آورده شد. يكى را غذاى خدمتكارش ساخت. روز بعد، خدمتكار آن را نزد پيامبر آورد. وى فرمود: «آيا تو را نهى نكردم كه چيزى ذخيره نكنى؟ همانا خداوند روزىِ هر فردايى را مى رساند».

عيسى عليه السلام:اندوهِ روزى فردا را مخوريد؛ كه اگر سرآمدِ روزىِ شما باشد، در آن روز، روزى تان با سرآمدتان خواهد رسيد؛ و اگر سرآمدِ شما نباشد، پس براى سرآمدِ ديگران اندوه مخوريد.

امام على عليه السلام:خداى والاى بشكوه به موسى عليه السلام فرمود: «اى موسى! سفارش مرا به چهار چيز درياب:. دوم اينكه مادام كه مى نگرى گنجينه هاى من پايان نيافته، براى روزى ات اندوهگين مباش».

امام على عليه السلام:در زمره اندرزهاى لقمان به پسرش چنين بود: «پسر عزيزم! بايد عبرت گيرد كسى كه يقين او اندك و نيّتش در طلب روزى، نارسا است. همانا خداوند والاى بشكوه به امر خويش، وى را آفريده و روزى اش داده است؛ و در هيچ يك از اين احوال، خودِ او را چاره و تدبيرى نبوده است. پس خداوند والاى بشكوه او را در حال چهارم نيز روزى خواهد داد. اما حالت نخست؛ وى در زهدان مادرش، در جايگاهى امن قرار داشت و از گرما و سرما در امان بود. سپس خداوند وى را از آن جاى بيرون آورد و برايش از شير مادرش، روزى اى فراهم آورد كه او را كفايت كند و رشدش دهد و نشو و نمايش بخشد، بى آن كه وى را هيچ نيرو و توانى باشد. سپس از شير گرفته شد و خداوند برايش از كسب و كار پدر و مادرش همراه با مهرورزى و عطوفت آن دو، روزى قرار داد، حال آن كه آن دو جز اين كاريشان نبود و حتّى بسيار مى شد كه او را بر خود ترجيح مى دادند؛ تا آن گاه كه رشد و عقل يافت و خود به كار و كسب پرداخت؛ كارش بر وى تنگ شد و به پروردگارش گمان هايى برد و حقوق خدا را در مال خود انكار كرد و از بيم تنگدستى و با بدگمانى به آنچه خداوند در آينده نزديك و دور، برايش جايگزين خواهد فرمود، بر خود و عيالش تنگ گرفت. پس بد بنده اى است چنين كسى، اى پسر عزيزم!».