حدیث دربارهپس راندنِ نيازمند

الكافي عن داود بن عبد اللّه بن محمّد الجعفريّ عن إبراهيم بن محمّد:قالَ أبو عَبدِ اللّهِ عليه السلام: ما مِن عَبدٍ تَظاهَرَت عَلَيهِ مِنَ اللّهِ نِعمَةٌ إلاَّ اشتَدَّت مَؤونَةُ النّاسِ عَلَيهِ؛ فَمَن لَم يَقُم لِلنّاسِ بِحَوائِجِهِم فَقَد عَرَضَ النِّعمَةَ لِلزَّوالِ. قالَ: فَقُلتُ: جُعِلتُ فِداكَ! ومَن يَقدِرُ أن يَقومَ لِهذَا الخَلقِ بِحَوائِجِهِم!؟ فَقالَ: إنَّمَا النّاسُ في هذَا المَوضِعِ وَاللّهِ المُؤمِنونَ! ۱
الكافى از داود بن عبداللّه بن محمّد جعفرى از ابراهيم بن محمّد:امام صادق عليه السلامفرمود: «هيچ بنده اى نيست كه نعمت خدا برايش فراوان گردد، مگر آن كه بار مردم بر دوش وى سنگين شود. پس هر كه نياز مردم را تأمين نكند، نعمت را در معرض نابودى قرار داده است». گفتم: «فدايت شوم! چه كسى مى تواند نيازهاى همه اين مردم را تأمين نمايد؟» فرمود: «به خدا سوگند! مراد از مردم در اين جا، مؤمنانند».
۱.الكافي: 4 / 37 / 2.

احادیث دیگر این موضوع

۸