حدیث دربارهناسپاسى نعمت

الإمام عليّ عليه السلام:قَيِّدوا قَوادِمَ النِّعَمِ بِالشُّكرِ؛ فَما كُلُّ شارِدٍ بِمَردودٍ. ۱
امام على عليه السلام:با شكرگزارى، پاى هاى نعمت ها را در بند كنيد؛ زيرا هر گريزانى بازگشتنى نيست.
۱.
غرر الحكم: 6816.

احادیث دیگر این موضوع

۸
تفسير قمى:در تفسير سخن خداوند كه «قوم سبأ را در سكونتگاهشان نشانه اى بود: دو باغ از راست و چپ» : دريايى از جانب يمن روان بود. سليمان به سپاهيانش فرمان داد كه براى ايشان خليجى از آن درياى داراى آب گوارا به سرزمين هند جريان دهند؛ و آنان چنين كردند و برايش آب بندى بزرگ از سنگ و آهك ساختند تا آب به سوى سرزمينشان روان گردد؛ و براى آن خليج آبراهه هايى نهادند؛ پس هر گاه مى خواستند از آن آبى روان سازند، به قدر نيازشان آن را مى گشودند؛ و ايشان را دو باغ از راست و چپ بود كه به قدر ده روز با هم فاصله داشتند و چنانچه كسى اين فاصله را مى پيمود، به سبب سايه گسترىِ آن دو باغ، آفتاب بر وى نمى افتاد. اما چون معصيت پيشه كردند و از فرمان پروردگارشان سرپيچيدند و صالحان نهيشان كردند و نپذيرفتند، خداوند موش هاى صحرايى را بر آن سد گماشت كه هر يك از آن ها پاره سنگى را كه يك مرد نمى توانست بردارد، مى كندند و پرتاب مى كردند. گروهى از آن مردم كه چنين ديدند، در بيم افتادند و سرزمينشان را ترك كردند. موش ها همچنان سنگ بركندند تا همه آن سد را ويران نمودند و آن مردم درنيافتند تا آن گاه كه سيل در ايشان افتاد و سرزمينشان را ويران ساخت و درخت هاشان را از بيخ كند.