حدیث دربارهترجيح دادن آخرت

توسعه اقتصادی ج ۲، ص ۶۶۴، ح ۱۱۸۵

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

ترجيح دادن آخرت

عنه صلى الله عليه و آله:مَن عَمِلَ لاِخِرَتِهِ كَفاهُ اللّهُ أمرَ دُنياهُ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه براى آخرتش كار كند، خداوند گذرانِ دنيايش را كفايت فرمايد.

۱.أعلام الدين: 334 عن ابن عبّاس، كنز الفوائد: 2 / 68 عن الإمام عليّ عليه السلام وزاد في آخره «وآخرته»، بحار الأنوار: 27 / 113 / 87 وج 77 / 178 / 10.

کلیدواژه‌ها دنیا حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های مربوط به جهان و انسان عوامل دستیابی به خیر دنیا و آخرت +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس دنيا را بر آخرت ترجيح دهد، از هر دو محروم گردد و هر كس آخرت را بر دنيا ترجيح دهد، به هر دو دست مى يابد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چندان كه مى توانيد، غم دنيا را مخوريد؛ زيرا آن بهره نانوشته انسان است. هر كس همه همتش را صرف آخرت كند، خداوند كارش را به سامان آورَد و توانگرى را در قلبش بنهد و دنيا، خود، به او روى كند.

عدّة الداعي از ابوسعيد خدرى:از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه به هنگام بازگشت از اُحد، در حالى كه مردم پيرامونش را گرفته بودند و او به طلحه تكيه داده بود، فرمود: «اى مردم! به وظيفه خويش براى اصلاح آخرتتان روى آوريد و از دنيايتان كه براى شما ضمانت گشته، روى گردانيد؛ و با اعضايتان كه از نعمت خداوند تغذيه مى گردد، در روى آوردن به خشم او با انجام گناه، استفاده نكنيد؛ و همواره از خداوند آمرزش طلبيد؛ و همت خود را صرف نزديك شدن به خدا از طريق بندگى اش سازيد. هر كس نخست به نصيب خود از دنيا پردازد، بهره آخرتش از كف وى مى رود و از دنيا نيز آن چه را مى خواهد به دست نمى آورد؛ و هر كه نخست به بهره آخرتش پردازد، نصيب دنيايى اش نيز به وى رسد و از آخرت آن چه را خواهد، به دست آورد.

امام على عليه السلام:هر كه براى دينش كار كند، خداوند كار دنيايش را كفايت فرمايد.

امام على عليه السلام:هر كس كار آخرتش را به سامان آورد، خداوند كار دنيايش را سامان بخشد.

امام على عليه السلام:بر تو باد پرداختن به آخرت تا دنيا فروتنانه به سوى تو آيد.

امام على عليه السلام:جوينده آخرت به خواسته خود از آن دست مى يابد و آن چه از دنيا برايش مقدر شده نيز به وى مى رسد.

امام على عليه السلام:مردم در دنيا دو گونه كار مى كنند: يكى در دنيا براى دنيا كار مى كند و دنيايش او را از آخرتش باز مى دارد؛ وى بيم دارد كه بازماندگانش فقير شوند، اما از فقر خويش بيمى ندارد! پس عمر خود را براى نفع ديگران فنا مى كند. و ديگرى كسى است كه در دنيا براى آخرت كار مى كند؛ پس آن چه از دنيا قسمت او است، بدون كار نصيبش مى شود و از هر دو بهره مى گيرد و هر دو سراى را به كف مى آورد و نزد خدا آبرو مى يابد، به گونه اى كه از خدا حاجتى نمى خواهد مگر آن كه برآورده شود.