حرام بودنِ بخشش اموال عمومى

امام على عليه السلام:ستم ورزيدنِ حكمرانان به اموال مسلمين، بيدادگرى و خيانت است.

امام على عليه السلامـ در گفتارى با عبداللّه بن زمعه، يكى از شيعيان وى، به مناسبت آن كه در دوران خلافتش از او مالى طلب كرده بود ـ: اين مال نه از آنِ من است و نه تو، بلكه دارايى مسلمانان است كه به نيروى شمشيرهاشان به دست آمده است. پس اگر تو در نبردشان با آنان همراه بوده اى، همانند ايشان بهره مى برى؛ وگرنه، دستاورد ايشان جز براى خود آنان نيست.

دعائم الإسلام:وى [= على عليه السلام] به تقسيم مال ميان مسلمانان برنشست. مردى بس سالخورده نزد وى ايستاد و گفت: «اى اميرالمؤمنين! همان گونه كه مى بينى، من پيرى سالخورده ام و بنده اى هستم به تقسيط آزاد شده؛ پس از اين مال مرا يارى ده». فرمود: «به خدا سوگند! اين نه دسترنج من است و نه ميراثم از پدر، بلكه امانتى است كه به من سپرده شده و آن را به اهلش مى رسانم. با اين حال، بنشين!» پس وى نشست. مردم گرداگرد اميرالمؤمنين بودند. وى به ايشان نگريست و گفت: «خداى رحمت كند كسى را كه به پيرى سالخورده و گرانبار كمك كند!» آن گاه، مردم به وى بخشش كردند.