برترى ندادنِ فرزندان و خويشان

الاستيعاب:على ـ خداى از او خشنود باد! ـ. هيچ بخشى از بيت المال را باقى نمى نهاد، مگر اين كه در آن روز براى تقسيم آن بخش جايگاهى نيافته باشد؛ و مى گفت: «اى دنيا! جز مرا بفريب». و در هيچ چيز از اموال عمومى، امتيازخواهى نمى كرد و دوست و خويشاوندى را برترى نمى داد.

الاختصاصـ در بيان ويژگى هاى امام اميرالمؤمنين عليه السلام ـ: يك روز پيش از شهادت وى، مردم نزد او آمدند و همگى شهادت دادند كه وى اموال عمومى را به وفور ميانشان تقسيم كرده، با دنياى ايشان خويشتندارانه برخورد نموده، در اجراى احكام آنان به رشوه تن نداده، حتّى به اندازه رشته اى پشمين به بيت المال مسلمانان چنگ نينداخته، و جز به قدر نياز از مال خود نخورده است. و [نيز]همه گواهى دادند كه دورترين و نزديك ترين كسان به وى، در يك منزلت قرار داشته اند.