برپايى دين و دنيا

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دينارها و درهم ها انگشترى هاى ۲ خدا در زمين وى هستند؛ هر كس انگشترىِ مولاى خويش را بياورد، خواهشش برآورده مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون آخر الزّمان فرا رسد، مردم را چاره اى جز داشتن درهم ها و دينارها نيست تا هر فرد دين و دنياى خود را با آن برپاى دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:براى اصحاب من، تنگدستى مايه خوشبختى است، امّا در آخر الزّمان براى مؤمن، توانگرى سعادت است. [در آن حال] اگر مى توانيد، در شمار توانگران باشيد.

مسند ابن حنبل از عمرو بن عاص:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به من فرمود: «اى عمرو! سلاح برگير و جامه بر تن پوش و نزد من بيا!» من چنين كردم و نزد وى رفتم، در حالى كه مشغول وضو گرفتن بود. مرا از پاى تا سر نيك ورانداز كرد و پسنديد و فرمود: «اى عمرو! قصد دارم تو را به ناحيه اى روانه كنم، اميد كه خداوند سلامت و غنيمت ارمغانت دهد؛ و دوست مى دارم كه بهره اى مناسب از مال داشته باشى». گفتم: «اى پيامبر خدا! من اسلام نياوردم تا به مال دست يابم، بلكه براى ميل به جهاد و همراهى با تو، اسلام آوردم». فرمود: «چه نيكو است مال شايسته براى مرد شايسته!».

امام باقر عليه السلامـ چنين مى گفت ـ: بار خدايا! مرا در دنيا با توانگرى، و در آخرت با تقوا يارى بخش.

امام صادق عليه السلام:نيكو ياورى است دنيا براى آخرت.

امالى طوسى از خلاّد:كسى [به امام صادق عليه السلام] گفت: «اى جعفر! [رأى تو چيست درباره]كسى كه مالى دارد و آن را ضايع مى كند و آن مال از كف مى رود؟» فرمود: «مالت را حفظ كن؛ كه برپادارنده دين تو است». سپس [اين آيه را]قرائت كرد: «و مال هاى خود را كه خداوند وسيله برپا بودنِ زندگى شما قرار داده، به كم خردان مدهيد» .

امام صادق عليه السلام:از مايه هاى پايدارى مسلمانان و اسلام آن است كه اموال نزد كسى باشد كه در [حفظ] آن، حق را مى شناسد و رفتار پسنديده را پيشه مى كند. و از مايه هاى نابودى اسلام و مسلمانان آن است كه اموال در دست كسى باشد كه در [حفظ]آن، با حق آشنا نيست و رفتار پسنديده در پيش نمى گيرد.

امام صادق عليه السلام:توانگرى اى كه از ظلم بازت دارد، بهتر از فقرى است كه به گناهكارى واداردت.

امام صادق عليه السلام:آن كس كه از پنج ويژگى بهره نداشته باشد، از لذّت زندگى نصيب نمى بَرَد: تندرستى، امنيّت، توانگرى، قناعت، و همدمِ سازگار.

امام صادق عليه السلام:خيرى نيست در آن كس كه گردآوردنِ مال از راه حلال را دوست نمى دارد؛ تا با آن آبروى خويش را حفظ كند، دِينش را ادا نمايد، و با خويشانش پيوند داشته باشد.